~~ CimCime's ~~

Yeni Yıla Giriyoruz (İlhan İrem)

2010-12-23T20:20:00.002+02:00

2011'in tüm dünyada sağlık,mutluluk ve barış yılı olmasını diliyorum.

Yeni yılınız kutlu olsun...

Caillou Hayvanlarla Tanışıyor (Türkçe)

2010-12-23T20:06:00.003+02:00

Tüm Caillou sevenlere güzel bir bölüm...

2010, KARDEŞİM VE BEN...

2010-01-14T16:09:00.004+02:00

HOŞGELDİN 2010...

2009-12-31T02:12:00.002+02:00

Şeker gibi tatlı, rüya gibi güzel bir yıl geçirmenizi diliyorum..

iyi yıllar

KEDİ YAKALAMACA

2009-12-04T13:54:00.004+02:00

HAYDİ KEDİYİ YAKALAMAYA ÇALIŞALIM. KEDİNİN ETRAFINDAKİ AÇIK YEŞİL DAİERELERE TIKLAYARAK, KEDİYİ ÇEMBER İÇİNE ALIN. AMA BU SANDIĞINIZ KADAR KOLAY DEĞİL. OYUNA TEKRAR BAŞLAMAK İÇİN SOLDAKİ "RESET" BUTONUNA BASIN. HEPİNİZE KOLAY GESİN.

BAŞLA

KURBAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

2009-11-27T08:18:00.001+02:00

Çim Adam

2009-11-11T14:21:00.000+02:00

Malzemeler:
1 adet ince kadın çorabı, küçük bir kap dolusu toprak, çim tohumu, talaş, su, ikisi büyük biri küçük 3 adet düğme veya boncuk, yapıştırıcı.

Yapılışı:
Elimizdeki toprağı çim tohumumuzla karıştırıp kadın çorabının içine boşaltalım. Bir marangozdan elde ettiğimiz talaşımızı ise onun üzerine dökerek çorabımızın ağzını sıkıca bağlayalım. Çim tohumlarının bulunduğu kısım üste gelecek şekilde çorabı ters çevirelim. Bu toprağı her gün düzenli olarak sulayalım. Her gün düzenli olarak sulanan topraktaki tohumlar, bir süre sonra yeşermeye başlar. Son olarak düğme, boncuk gibi malzemeleri çorap üzerine yapıştırıp ağız, göz ve burun yapımında kullanabiliriz.

(Not: Resim; anlatımı kolaylaştırma amaçlı olup, netten alıntıdır.)

29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMI

2009-10-29T00:32:00.000+02:00

CUMHURİYET

Biziz bu memleketin,
Kanı, iliği, eti.
Yirmi dokuz Ekim'de,
Kurduk Cumhuriyet'i.

Yirmi dokuz Ekim'de
Yeni bir ay parladı.
İşte bu parlak ayın,
Cumhuriyettir adı.

Yirmi dokuz Ekim'de
Bütün ışıklar yansın.
Caddeler baştan başa
Bayraklarla donansın.

Elele tutuşalım,
Hiç değişmez bu niyet.
Yaşasın Türk Milleti,
Yaşasın Cumhuriyet.

Cumhuriyetimizin 86. yılını kutluyoruz.

Ulusumuza hayırlı ve kutlu olsun...

ŞİMDİ OKULLU OLDUM...

2009-09-24T12:15:00.000+03:00

MUTLU BAYRAMLAR...

2009-09-19T16:02:00.001+03:00

KARDEŞİM VE BEN...

2009-08-14T12:33:00.004+03:00

ABLA OLDUM...!!! :)

2009-07-15T14:25:00.004+03:00

BİR AY ÖNCE (19 HAZİRAN'DA) ABLA OLDUM. BİR KIZ KARDEŞİM DÜNYAYA GELDİ. ADI "ELVAN". O KADAR MUTLUYUM Kİ... DOĞACAĞI GÜNÜ SABIRSIZLIKLA BEKLEDİM. BİR AN BİLE YANINDAN AYRILMAK İSTEMİYORUM. GECE AĞLADIĞINDA BİLE, YATAĞIMDAN KALKIP KARDEŞİMİN YANINA KOŞUYORUM. ANNEMİN DEDİĞİNE GÖRE, ONUN EN BÜYÜK YARDIMCISIYMIŞIM. BENİM GİBİ BİR ABLASI OLDUĞU İÇİN ELVAN ÇOK ŞANSLIYMIŞ. UYUTURKEN, MAMA YEDİRİRKEN, ALTINI DEĞİŞTİRİRKEN ANNEME HEP YARDIMCI OLUYORUM ÇÜNKÜ... ABLA OLMAK ÇOK GÜZEL BİR ŞEYMİŞ. KARDEŞİMİ ÇOOOKK SEVİYORUM.

BUGÜN İLK KARNEMİ ALDIM

2009-06-12T14:19:00.007+03:00

BUGÜN, ANA SINIFINI BİTİRİP İLK KARNEMİ ALDIM. ÇOK MUTLUYUM. KARNEM ÇOK GÜZEL. BÜTÜN BİR SENE HEM ÇOK GÜZEL ŞEYLER ÖĞRENDİK, HEM DE ÇOK EĞLENDİK. ÖĞRETMENİME ÇOK TEŞEKKÜR EDİYOR, ELLERİNDEN ÖPÜYORUM. ÖĞRETMENİMDEN VE ARKADAŞLARIMDAN AYRILDIĞIM İÇİN DE ÜZÜLDÜM. BELKİ BAZI ARKADAŞLARIMLA BİRİNCİ SINIFTA YİNE AYNI SINIFTA OLURUZ. TÜM SINIF ARKADAŞLARIMA VE DİĞER ÖĞRENCİ ZİYARETÇİLERİME ÇOK GÜZEL BİR YAZ TATİLİ DİLİYORUM.

ÖĞRETMENİM VE SINIF ARKADAŞLARIMDAN BAZILARI...

ÖĞRETMENİM, BEN VE İLK KARNEM...

RAPUNZEL

2009-05-11T08:59:00.000+03:00

Bir zamanlar bir kadınla kocasının çocukları yokmuş ve çocuk sahibi olmayı çok istiyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın sonunda bir bebek beklediğini fark etmiş.
Bir gün pencereden komşu evin bahçesindeki güzel çiçekleri ve sebzeleri seyrederken, kadının gözleri sıra sıra ekilmiş özel bir tür marula takılmış. O anda sanki büyülenmiş ve o marullardan başka şey düşünemez olmuş.
“Ya bu marullardan yerim ya da ölürüm” demiş kendi kendine. Yemeden içmeden kesilmiş, zayıfladıkça zayıflamış.
Sonunda kocası kadının bu durumundan öylesine endişelenmiş, öylesine endişelenmiş ki, tüm cesaretini toplayıp yandaki evin bahçe duvarına tırmanmış, bahçeye girmiş ve bir avuç marul yaprağı toplamış. Ancak, o bahçeye girmek büyük cesaret istiyormuş, çünkü orası güçlü bir cadıya aitmiş.
Kadın kocasının getirdiği marulları afiyetle yemiş ama bir avuç yaprak ona yetmemiş. Kocası ertesi günün akşamı çaresiz tekrar bahçeye girmiş. Fakat bu sefer cadı pusuya yatmış, onu bekliyormuş.
“Bahçeme girip benim marullarımı çalmaya nasıl cesaret edersin sen!” diye ciyaklamış cadı. “Bunun hesabını vereceksin!”
Kadının kocası kendisini affetmesi için yalvarmış cadıya. Karısının bahçedeki marulları nasıl canının çektiğini, onlar yüzünden nasıl yemeden içmeden kesildiğini bir bir anlatmış.
“O zaman,” demiş cadı sesini biraz daha alçaltarak, “alabilirsin, canı ne kadar çekiyorsa alabilirsin. Ama bir şartım var, bebeğiniz doğar doğmaz onu bana vereceksiniz.” Kadının kocası cadının korkusundan bu şartı hemen kabul etmiş.
Birkaç hafta sonra bebek doğmuş. Daha hemen o gün cadı gelip yeni doğan bebeği almış. Bebeğe Rapunzel adını vermiş. Çünkü annesinin ne yapıp edip yemek istediği bahçedeki marul türünün adı da Rapunzel’miş.
Cadı küçük kıza çok iyi bakmış. Rapunzel oniki yaşına gelince, dünyalar güzeli bir çocuk olmuş. Cadı bir ormanın göbeğinde, yüksek bir kuleye yerleştirmiş onu. Bu kulenin hiç merdiveni yokmuş, sadece en tepesinde küçük bir penceresi varmış.
Cadı onu ziyarete geldiğinde, aşağıdan “Rapunzel, Rapunzel! Uzat altın sarısı saçlarını !” diye seslenirmiş. Rapunzel uzun örgülü saçlarını pencereden uzatır, cadı da onun saçlarına tutuna tutuna yukarı tırmanırmış.
Bu yıllarca böyle sürüp gitmiş. Bir gün bir kralın oğlu avlanmak için ormana girmiş. Daha çok uzaktayken güzel sesli birinin söylediği şarkıyı duymuş. Ormanda atını oradan oraya sürmüş ve kuleye varmış sonunda. Fakat sağa bakmış, sola bakmış, ne merdiven görmüş ne de yukarıya çıkılacak başka bir şey.
Bu güzel sesin büyüsüne kapılan Prens, cadının kuleye nasıl çıktığını görüp öğrenene kadar hergün oraya uğrar olmuş. Ertesi gün hava kararırken, alçak bir sesle “Rapunzel, Rapunzel! Uzat altın sarısı saçlarını !” diye seslenirmiş. Sonrada kızın saçlarına tutunup bir çırpıda yukarı tırmanmış.
Rapunzel önce biraz korkmuş, çünkü o güne kadar cadıdan başkası gelmemiş ziyaretine. Fakat prens onu şarkı söylerken dinlediğini, sesine aşık olduğunu anlatınca korkusu yatışmış. Prens Rapunzel’e evlenme teklif etmiş, Rapunzel’de kabul etmiş, yüzü hafifçe kızararak.
Ama Rapunzel’in bu yüksek kuleden kaçmasına imkan yokmuş. Akıllı kızın parlak bir fikri varmış. Prens her gelişinde yanında bir ipek çilesi getirirse, Rapunzel’de bunları birbirine ekleyerek bir merdiven yapabilirmiş.
Her şey yolunda gitmiş ve cadı olanları hiç farketmemiş. Fakat bir gün Rapunzel boş bulunup da. “Anne, Prens neden senden daha hızlı tırmanıyor saçlarıma?” diye sorunca herşey ortaya çıkmış.
“Seni rezil kız! Beni nasıl da aldattın! Ben seni dünyanın kötülüklerinden korumaya çalışıyordum!” diye bağırmaya başlamış cadı öfkeyle. Rapunzel’i tuttuğu gibi saçlarını kesmiş ve sonrada onu çok uzaklara bir çöle göndermiş.
O gece cadı kalede kalıp Prensi beklemiş. Prens, “Rapunzel, Rapunzel! Uzat altın sarısı saçlarını !” diye seslenince. cadı Rapunzel’den kestiği saç örgüsünü uzatmış aşağıya. Prens başına neler geleceğini bilmeden yukarıya tırmanmış.
Prens kederinden kendini pencereden atmış. Fakat yere düşünce ölmemiş, yalnız kulenin dibindeki dikenler gözlerine batmış. Yıllarca gözleri kör bir halde yitirdiği Rapunzel’e gözyaşları dökerek ormanda dolaşıp durmuş ve sadece bitki kökü ve yabani yemiş yiyerek yaşamış.
Derken bir gün Rapunzel’in yaşadığı çöle varmış. Uzaklardan şarkı söyleyen tatlı bir ses gelmiş kulaklarına.
“Rapunzel! Rapunzel!” diye seslenmiş. Rapunzel, prensini görünce sevinçten bir çığlık atmış ve Rapunzel’in iki damla mutluluk göz yaşı Prensin gözlerine akmış. Birden bir mucize olmuş, Prensin gözleri açılmış ve Prens görmeye başlamış.
Birlikte mutlu bir şekilde Prensin ülkesine gitmişler. Orada halk onları sevinçle karşılamış. Mutlulukları ömür boyu hiç bozulmamış.

CANIM ANNEME...

2009-05-09T23:56:00.000+03:00

BÜTÜN ANNELERİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM VE OKULDA ÖĞRENDİĞİM BİR ŞİİRİ ANNEME ARMAĞAN EDİYORUM. ANNECİĞİM, SENİ ÇOK SEVİYORUM...

ANNEM
Senin hakkını nasıl öderim anne
Bana can verensin
Beni büyütensin
Bana ninniler söylersin
Uzat o güzel ellerini
Dünyanın en güzel öpücüğünü kondurayım...

23 NİSAN RESİMLERİM...

2009-04-28T13:54:00.007+03:00

OKULDAKİ 23 NİSAN GÖSTERİMİZDEN FOTOĞRAFLAR... MAVİ KOSTÜMLÜ OLAN BENİM. :) SOĞUK VE AŞIRI RÜZGARLI BİR HAVAYA RAĞMEN ÇOK GÜZEL BİR GÖSTERİ OLDU.

"ATATÜRK MÜZESİ"NDEYİZ...

2009-02-18T23:00:00.009+02:00

GEÇEN AY ANNEM VE BABAMLA BİRLİKTE İSTANBUL ŞİŞLİ'DEKİ "ATATÜRK MÜZESİ"Nİ ZİYARETE GİTTİK. (RESİMDEKİ PEMBE BİNA) SADECE ÜÇ KATI ZİYARETE AÇIK. GİRİŞ ÜCRETSİZ. İMKANI OLAN HERKES MUTLAKA GİDİP GÖRMELİ. ATATÜRK'ÜMÜZÜN GİYSİLERİNDEN, SU İÇTİĞİ MATARAYA KADAR BİR ÇOK ÖZEL EŞYASI SERGİLENİYOR. EN SONKİ HALİYLE AYNEN KORUNMUŞ HEPSİ. HATTA ALTIN SARISI SAÇLARINDAN BİR TUTAM BİLE VAR. BUNLARDAN HARİÇ, DUVARLARDA DA YİNE ATAMIZA AİT FOTOĞRAFLAR ASILI. HEPSİ O KADAR ETKİLEYİCİYDİ Kİ... MÜZEDEN ÇIKARKEN ZİYARETÇİ DEFTERİNE DE YAZMAYI UNUTMADIK TABİİ. ERTESİ GÜN OKULDA ÖĞRETMENİME VE ARKADAŞLARIMA DA GÖRÜP ÖĞRENDİKLERİMİ ANLATTIM. ANNEMLE BABAM, BİRAZ DAHA BÜYÜDÜĞÜM ZAMAN BENİ ANITKABİR'E DE GÖTÜRECEKLERİNE SÖZ VERDİLER.

OKULDA YENİ YILI KUTLADIK

2009-01-02T14:21:00.010+02:00

31 ARALIK GÜNÜ OKULDA YENİ YILI KUTLADIK. ANNE VE BABALARIMIZ DA BİZE KATILDILAR. YENİ YIL İLE İLGİLİ ŞARKI VE ŞİİR GÖSTERİMİZ OLDU. PASTA DA KESTİK. SINIF ARKADAŞLARIMIZDAN BİRİNİN ANNESİ NOEL BABA KILIĞINA GİREREK, SÜSLEMİŞ OLDUĞUMUZ YILBAŞI AĞACININ ALTINDAKİ HEDİYELERİMİZİ BİZE DAĞITTI. BENİM HEDİYEMDEN ŞARJLI MİNİ EL SÜPÜRGESİ ÇIKTI. (ANNEM BENDEN GİZLİ ALIP OKULA GETİRMİŞ. :))) ) ÇOK GÜZEL BİR EĞLENCE OLDU.

BU YIL HERKESE SAĞLIK, MUTLULUK, BAŞARI VE BARIŞ GETİRSİN. HEPİNİZİN YENİ YILI KUTLU OLSUN....

AŞAĞIDAKİLER DE, EVDEKİ KUTLAMAMIZ İÇİN ANNEMLE BİRLİKTE YAPTIĞIMIZ KARDAN ADAM PANOSU VE YILBAŞI AĞACIMIZ...

YERLİ MALI HAFTASINI KUTLADIK

2008-12-21T17:46:00.008+02:00

GEÇTİĞİMİZ CUMA GÜNÜ SINIFIMIZDA YERLİ MALI HAFTASINI KUTLADIK. BİR HAFTA BOYUNCA ŞİİR VE ŞARKILARIMIZI ÇALIŞIP, CUMA GÜNÜ DE VELİLERİMİZE KÜÇÜK BİR GÖSTERİ YAPTIK. BAZI ARKADAŞLARIMIZIN ANNELERİ EVDE YİYECEK BİRŞEYLER HAZIRLAYIP GETİRDİLER. MEYVELER VE KURUYEMİŞLER ALINDI. ÖNCE ŞİİRLERİMİZİ OKUDUK, MÜZİK ÖĞRETMENİMİZİN AKORDEONU EŞLİĞİNDE ŞARKILARIMIZI SÖYLEYİP EĞLENDİK, SONRA DA BİR GÜZEL YİYİP İÇTİK. SINIFÇA ÇOK EĞLENCELİ BİR GÜN GEÇİRDİK.

BEN VE SINIF ARKADAŞLARIM KÜBRA İLE MİNEL...

GÖSTERİDEN SONRA BESLENME SIRASINDA...

AŞAĞIDA, GÖSTERİMİZDEN İKİ SAHNE İZLEYEBİLİRSİNİZ...

KURBAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN...

2008-12-08T00:05:00.002+02:00

24 Kasım Öğretmenler Günü

2008-11-23T16:18:00.004+02:00

Öğretmenler Gününün Kısa Tarihçesi
Türkler, ilk önceleri Göktürk ve Uygur alfabelerini kullanmışlardır. 8. Yüzyıldan itibaren, İslamiyetin kabul edilmesiyle birlikte Uygur alfabesi bırakılarak Arap alfabesine geçilmiştir.
Kurtuluş Savaşı'nı kazandıktan sonra, 29 Ekim 1923'te Cumhuriyet'i kuran ulu önder Atatürk, askeri ekonomik, sosyal ve kültürel alanlarda birçok yeniliği başlatmıştır. Bu yeniliklerden biri de, 1 Kasım 1928 tarihinde çıkarılan 1353 sayılı kanunla, Arap alfabesi yerine Latin alfabesinin kabulü olmuştur.Bu tarihten itibaren yeni harflerin öğrenilmesi ve okur yazar sayısının artırılması konusunda büyük bir seferberlik başlatılmıştır.
24 Kasım 1928 tarihinde açılan, Millet Mektepleri'nde, yaşlı, genç, çocuk, kadın... herkese yeni harflerle okuma yazma öğretilmiştir.Millet Mektepleri'nin açılışı ve Atatürk'ün Başöğretmenliği kabul tarihi olan 24 Kasım günü, 1981 yılından beri Öğretmenler Günü olarak kutlanmaktadır.

Atatürk'e “Başöğretmen” ünvanı verilişinin 80. ve bu günün öğretmenler günü olarak kutlanmaya başlanmasının 27. yılı.Tüm öğretmenlerimizin 24 Kasım Öğretmenler Günü'nü en içten dileklerimle kutlarım..

Ali Rıza Binboğa - İlk Öğretmen >> DİNLE

20 KASIM DÜNYA ÇOCUK HAKLARI GÜNÜ

2008-11-20T06:03:00.001+02:00

Savaşların yarattığı olumsuzlukların ortadan kaldırılması ve insanlığın barış ve huzurlu bir dünyada yaşamak isteği sonucu kurulan Milletler Cemiyeti, ilk olarak 26 Eylül 1924’de Çocuk Hakları Cenevre Bildirgesi’ni kabul etmiştir. Ancak 1939 yılında yeni bir savaş çıkması Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin bir süre ertelenmesine neden olmuştur. 1948’de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Sözleşmesi’nde çocukların hak ve özgürlüklerine yeterince değinilmediği için çocukların özel durumları ve özel korunma ihtiyaçları nedeniyle çocuklara özgü ayrı bir belge hazırlama çalışmaları başlatılmıştır. 20 Kasım 1959 yılında Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 78 ülkenin temsilcilerinin katıldığı genel oturumda Çocuk Hakları Sözleşmesi’ni oybirliğiyle kabul etmiştir.

Geçen otuz yıllık süre içinde üye ülkeler açısından bağlayıcı olan yeni bir uluslararası metnin hazırlanması gerekli görülmüş ve yapılan çalışmalar sonucunda 20 Kasım 1989’da Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Çocuk Hakları Sözleşmesini oy birliği ile kabul etmiştir. 28 Ocak 1990 tarihinde imzaya açılan Sözleşme, aynı gün 61 ülke tarafından imzalanmıştır. 2 Eylül 1990’da 20 ülke tarafından onaylanarak uluslararası bir yasa gücüyle yürürlüğe girmiştir. 14 Şubat 1990 tarihinde Türkiye tarafından imzalanan ve Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda onaylanan Sözleşme 9 Aralık 1994 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından onaylanmıştır. Çocuk Hakları Sözleşmesi 27 Ocak 1995 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak 4058 sayılı yasa ile iç hukuk kuralına dönüşmüş ve Türkiye’de de uygulanmaya başlanmıştır.

Çocukların refahı alanında, çocukların yaşatılması, korunması ve geliştirilmesi açılarından yeni yaklaşımlar ve standartlar getiren Çocuk Hakları Sözleşmesi çocukların yetiştirilmesinde toplumun, devletin ve ailenin sorumluluklarını, yeni ilke ve standartlarla açıklamaktadır. Bu ilke ve standartlarla "nitelikli insan"ın yetiştirilmesi temel hedef olarak belirlemiştir. Çocuk Hakları Sözleşmesi’nde çocuğun sağlığı, gelişimi, eğitimi ve katılımı temel konular olarak ele alınmaktadır. Temel konular çerçevesinde çocuk ihmal ve istismarı önemli yer tutmaktadır.

DÜNYA ÇOCUK HAKLARI BİLDİRİSİ

Her çocuk bu bildiride belirtilen haklardan yararlanmalıdır. Hiç bir çocuk ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasal inanç nedeniyle ayrı tutulamaz.

Her çocuk korunacak ve özel bakım görecektir. Çocuğun iyi koşullar altında, zihnen, bedenen gelişmesi sağlanacaktır. Buna ilişkin düzenlemeler yasalarla güvence altına alınacaktır. Bu amaçla hazırlanacak yasalarda çocuk yararına olacak durumlar göz önünde tutulacaktır.

Her çocuk doğduğu andan başlayarak isme ve yurttaşlığa hak kazanmalıdır.
Çocuk, sosyal güvenlikten yararlanmalıdır. Sağlıklı büyüyüp gelişmesi için gereken her çaba gösterilmelidir.

Sakat çocuklar için özel bakım ve eğitim uygulanmalıdır.
Çocuktan sevgi esirgenmemelidir. Ailesi olmayan ve yoksul çocuklara özel ilgi gösterilmelidir.

İlkokul eğitimi parasız ve zorunlu olarak çocuğa sağlanmalıdır. Çocuklar genel bilgilerini arttıracak, yeteneklerini geliştirecek toplumsal sorumluluklar yüklenecek biçimde eğitilmelidir. Çocuğun eğitiminden sorumlu kişiler eğitime, öğretime ayrı bir özen göstermelidir. Çocuk; bir tür eğitim olan oyun oynamak ve dinlenmek olanaklarına sahip olmalıdır. Yöneticiler çocuklara bunları sağlamalıdır.

Sosyal yardım ve korunma konusunda çocuk ilk düşünülen olmalıdır.
Çocuk her tür kötülük ve sömürüden korunmalıdır. Çocuk, her ne biçimde olursa olsun alım satım konusu olmamalıdır.

Çocuk; ırk, din ve insanlar arasındaki ayrılık yaratan baskılardan titizlikle korunmalıdır.

TÜRK ÇOCUK HAKLARI BİLDİRİSİ

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Bildirisi'nin ışığı altında Türk Çocuk Hakları Bildirisi hazırlandı. Bu bildiri 28 Haziran 1963 günü UNESCO Türkiye Milli Komisyonu 7. Genel Kurulunda kabul edildi.

İyi bakım, iyi yetiştirilme ve çocuğa uygun bir eğitim, her yerde ilgi, sevgi ve yardım görme her Türk çocuğunun hakkıdır. Resmi, özel her kurum, her yurttaş bu çocuk hakkını tanımak, eldeki olanaklarla onu gerçekleştirmek yükümlülüğündedir. Sıkıntı içinde bulunan çocuğun kurtarılmasına öncelik verilir.

16 yaşından önce hiç bir çocuk resmi öğrenimden alıkonularak özel işlerde çalıştırılamaz. Hiç bir şekilde sömürülemez.

Her ana baba çocuğuna bakmak, onu bilgili, becerili ve en iyi şekilde yetiştirmekle yükümlüdür. Orta dereceli öğrenime devam etmeyen, edemeyenlerin gerekli bilgi ve becerileri kazanmaları için devlet kurslar açar. Ana babanın yeterli olmadığı durumlarda bu görev çocuğun birinci derece yakın akrabalarına ve devlete düşer.

İlk öğrenimden sonra orta dereceli okullara devam etmeyenler, edemeyenler için teknik, tarımsal bilgi ve beceri kazandıran kurslar açılması ve bu kurlardan çocukların yararlanması için Milli Eğitim Bakanlığı, Belediye Başkanlığı ve muhtarlar işbirliği yapmakla yükümlüdür.

Sakat ve uyumsuz çocukların iyileştirilmeleri, yaşama zorluğu çeken çocukların kurtarılmaları, durumlarına uygun bir meslek için kendi yaşamlarını kazanacak derecede başarılı ve güçlü yetiştirilmeleri ana baba ile birlikte devletin ve bu amaçla kurulmuş örgütlerin ödevidir.

Çocuğun korunması ile ilgili yasalar öncelikle hazırlanıp çıkarılmalı, geciktirilmeden uygulanmalıdır.

BUNLARI BİLİYOR MUSUNUZ??

2008-10-16T16:24:00.000+03:00

KUŞLAR

Kuşlar nasıl oluştu?

Milyonlarca yıl önce, yeryüzünde en fazla bulunan hayvanlar sürüngenlerdi. Bunlar, soğukkanlı hayvanlardı. Gövdeleri pullarla örtülüydü. Sürünerek hareket ediyorlardı. Bu devirde yeryüzünde henüz insan yoktu. İlk sürüngenlerden bazılarında kanat ve tüyler gelişti. Uçmayı öğrendiler. İşte bunlar ilk kuşlardı.

Kuşlar nasıl uçar?

Kuşlar havada kalmak için kanat çırpar. Bazı kuşlar ise hava akımlarından yararlanarak kanat çırpmadan, süzülerek uçar. Uçmaya hazırlanan bir kuşun ilk yaptığı şey vücudunu alçaltarak, bacaklarını bükmek ve kanatlarını açmaktır. Sonra bacaklarını düzleştirerek havaya sıçrar. Hemen kanatlarını çırpmaya başlar. Kuşlar, havalanınca yükselmek için kanatlarını aşağı doğru çırpar. Kanat lekeleri aralarından hava geçmesine engel olacak şekilde sıkıca birarada tutar.

Kuşların en önemli duyusu nedir?

Bir kuşun en önemli duyusu görmedir. Kuşların çoğunda koklama duyusu çok zayıftır. Atmacada olduğu gibi, bazı kuşlarda gözler, insan gözünden on kez daha keskindir. Atmacalar avcıdır, gözleri başlarının önündedir. Bu nedenle başlarını çevirmeden avlarını gözleyebilirler.

Kuşlar çevrelerini nasıl görür?

Tohum, tane ve böceklerle beslenen küçük kuşların gözleri başlarının yanındadır. Sağ ve sol taraflarında nelerin olup bitttiğini görebilirler. Besin ararken, düşmanlarını gözlerken her iki tarafa bakabilirler. Gündüz kuşlarlar, renkli gördüğü halde, gece yalnız grinin tonlarını görebilirler.

Kuşlar sesleri nasıl duyar?

Kuşlarda, insanda olduğu gibi ses dalgalarını kulağa yönelten kulak kepçesi yoktur. Kulak delikleri tüylerle örtülüdür. Buna rağmen çok iyi işitebilirler. Yine de kuşların pek çoğu, sesin yönünü kolayca bulamaz. Yalnız, baykuşlar, sesin yönünü iyi bulur. Baykuşların iç kulakları özel bir yapıya sahiptir. Avlarının çıkardığı en ufak sesi duyabilirler.

Kuşlar, nasıl koku alır?

Kuşların çoğunda burun delikleri gaganın tepesindedir. Burun delikleri koku almada değil, solunum için kullanılır. Kuşlar genellikle iyi koku almaz.

Karada yaşayan en büyük kuş hangisidir?

Karada yaşayan en büyük kuş devekuşudur. Devekuşu 2.7 m. yükseklikte ve 156 kg. ağırlığındadır.

Uçan en ağır kuş hangisidir?

Sessiz kuğu uçan kuşların en ağırıdır. Ağırlığı bazen 23 kg.'dan fazladır.
En hızlı kuşDüz uçuşta; kuyruklu kırlangıç saatte 161 km.; yarış güvercini saatte 152 km. Hızla uçabilir. Balık yiyen kuşların hızı saatte 145 km., kuzu kuşunun dalış yaparken hızı ise saatte 128 km.'dir.

Havada en uzun süre kalma rekoru

Kırlangıçlar yaşantılarının çoğunu havada geçirir. Yuva yaptıkları zaman bile zamanlarının yarısını uçarak geçirirler. Havada uyurlar. Uçmayı öğrendiklerinden itibaren yuva yapıncaya kadar asla karaya inmezler. Bu süre 21 ay olabilir.

Kurt ve 7 Küçük Oğlak

2008-10-04T14:01:00.000+03:00

Evvel zaman içinde yaşlı bir keçinin yedi yavrusu varmış. Bir anne çocuklarını nasıl severse o da yavrularını öyle severmiş. Günün birinde keçi, yavrularına yiyecek bulup getirmek için ormana giderken onları çevresinde toplamış:
- "Sevgili çocuklarım demiş; ben ormana gidiyorum. Kendinizi kurttan sakının. Eğer kurt evimize girerse hepinizi kıtır kıtır yer. Bu alçak çok kez türlü kılıklara girer, ama kaba sesinden, kapkara ayaklarından onu hemen tanıyabilirsiniz!" Küçük oğlaklar:
- "Sevgili annemiz, demişler, gözün arkada kalmasın... Güle güle git, güle güle gel... Biz kendimizi koruruz." Keçi melemiş, iç rahatlığıyla yola çıkmış.
Aradan çok zaman geçmemiş. Evin kapısını biri çalmış:
- "Sevgili çocuklar diye seslenmiş, kapıyı açın bakayım. Anneniz geldi, hepinize bir şeyler getirdi."
Fakat oğlaklar kurdun kalın sesini tanımışlar; içerden seslenmişler:
- "Sen annemiz değilsin... Onun sesi hem ince, hem de tatlıdır. Senin sesin kalın. Sen kurtsun!"
Bunun üzerine kurt bir dükkâna gitmiş, iri bir tebeşir parçası satın almış, bunu yemiş, sesini inceltmiş. Sonra geri dönerek yine kapıyı çalmış:
- "Sevgili çocuklar, kapıyı açın bakayım, demiş; anneniz geldi, hepinize ormandan bir şeyler getirdi."
Kurt kapkara ayaklarını pencereye dayamışmış. Oğlaklar bunu görünce yine bağırmışlar:
- "Sana kapıyı açmayız. Annemizin ayakları seninkiler gibi kara değil. Sen kurtsun!"
Kurt yine geri dönmüş, bir fırıncıya gitmiş:
- "Ayağımı bir taşa çarptım demiş; üzerine biraz hamur sürer misin ?"
Fırıncı kurdun ayaklarına hamuru sürmüş. Kurt bu kez değirmenciye koşmuş:
- "Ayaklarıma bir parça un serp demiş." Değirmenci kendi kendine:
- "Kurt yine birini aldatmak istiyor" demiş, un vermek istememiş. Fakat kurt:
- "Dediğimi yapmazsan seni yerim!" diye bağırınca değirmenci korkmuş, hemen bir avuç un alarak kurdun ayaklarına serpmiş.
Bunun üzerine kurt üçüncü kez eve gitmiş, kapıyı çalmış:
- "Sevgili çocuklar, kapıyı açın bakayım demiş; anneniz geldi, hepinize ormandan bir şeyler getirdi."
Oğlaklar bağrışmışlar:
- "Önce ayaklarını göster de anneciğimiz olup olmadığını anlayalım!" demişler.
Kurt ayaklarını pencereye dayamış. Oğlaklar bunların beyaz olduğunu görünce kurdun sözlerine inanmışlar... Kapıyı açmışlar. Bir de ne görsünler?.. Bu giren kurt değil mi? Oğlaklar ne yapacaklarını şaşırmışlar, saklanacak yer aramışlar. Biri masanın altına kaçmış. İkincisi yatağa sokulmuş. Üçüncüsü sobanın içine girmiş. Dördüncüsü mutfağa saklanmış. Beşincisi dolaba girmiş. Altıncısı çamaşır sepetinin altına sokulmuş. Yedincisi de duvar saatinin içine girmiş. Fakat kurt vakit yitirmeden birer birer hepsini yakalayıp tutmaya başlamış. Yalnızca saatin içindeki yedinciyi bulamamış. Karnı da oldukça doyduğu için onu aramaktan vazgeçmiş, çıkıp gitmiş. Evin önünde geniş bir çimenlik varmış. Orada bir ağacın altına sırt üstü yatmış, uyumaya başlamış.
Aradan çok zaman geçmeden keçi anne eve dönmüş. Aman Tanrım! Bir de ne görsün? Evin kapısı ardına kadar açık. Masa, sandalyeler devrilmiş. Çamaşır sepeti paramparça olmuş, yatıyor. Yastıklarla yorganlar yerlere atılmış... Keçi anne yavrularını aramış; hiçbir yerde bulamamış. Birer birer adlarını çağırmaya başlamış. Hiçbirinden karşılık alamamış. Sonunda sıra sonuncunun adına gelmiş. O zaman ince bir ses duyulmuş:
- "Duvar saatinin içindeyim, anneciğim!"
Keçi, yavrusunu oradan çıkarmış. Küçük oğlak kurdun gelişini, öbür kardeşlerinin hepsini yediğini anlatmış. Sonunda dışarı çıkmış. Küçücük oğlak da birlikteymiş. Çayırlığa vardıkları zaman kurdu bir ağacın altında yatar bulmuşlar. Öyle horluyormuş ki, ağacın dalları titriyormuş. Keçi anne kurdu uzun uzun seyretmiş. Karnında bir şeylerin kıpırdadığını, oradan oraya gidip geldiğini görmüş. İçinden:
- "Aman Allahım, yoksa kurdun akşam yemeği yaptığı yavrularım hâlâ sağ mı?" Bunun üzerine küçük oğlak eve kadar koşa koşa giderek makası, iğne-ipliği getirmiş. Keçi anne canavarın karnını yarmış. Daha küçük bir yarık açılır açılmaz oğlaklardan biri kafasını dışarı çıkarmış. Bir parça daha yarınca altısı da arka arkaya fırlayıp çıkmışlar. Hepsi dipdiri sapasağlammışlar. Meğer kurt aç gözlülüğü yüzünden bunları çiğnemeden yutmuş. Hepsi sevgili annelerinin boynuna sarılmışlar. Hoplayıp, sıçramaya başlamışlar. Keçi anne demiş ki:
- "Haydi bakalım, şimdi gidip, taş toplayıp getirin... Uyanmadan şu kurdun karnına dolduralım." Yedi oğlak çabucak taşları bulup getirmişler; kurdun karnını tıklım tıklım doldurmuşlar. Sonra keçi anne çabucak derisini dikmiş. Bu arada kurt bir şey sezmemiş, yerinden bile kıpırdamamış.
Kurt uykusunu alınca ayağa kalkmış. Karnı taşla dolu olduğu için pek susamış. Bir pınarın başına gidip su içmek istemiş. Yürürken oraya buraya kımıldadıkça karnındaki taşlar çarpışmaya, takırdamaya başlamış. Bunun üzerine kurt:
- "Şu acayip işe bak! Karnım bir şeyle dolmuş; Yuttuğum altı oğlak sanki birer taş olmuş!" demiş. Pınar başına varınca suya doğru eğilip içmek istemiş. Gel gelelim, karnındaki taşların ağırlığı yüzünden suya yuvarlanmış. Bağıra bağıra boğulup gitmiş.
Yedi oğlak bunu görünce koşa koşa gelmişler:
- "Kurt öldü! Kurt öldü!" diye bağrışmışlar. Anneleriyle birlikte pınarın çevresinde hoplayıp dönmüşler.

RAMAZAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN...

2008-09-30T01:36:00.002+03:00

AİLECE VE SEVDİKLERİNİZLE BİRLİKTE GEÇİRECEĞİNİZ, ÇİKOLATA TADINDA NİCE BAYRAMLARA...

ŞİMDİ OKULLU OLDUK... ;)

2008-09-11T13:43:00.002+03:00

NİHAYET GİTMEYİ ÇOK İSTEDİĞİM OKULUMDA ANA SINIFINA BAŞLADIM. ÇOK MUTLUYUM. SINIFIMI, ARKADAŞLARIMI VE ÖĞRETMENİMİ ÇOK SEVİYORUM. ANNEMLE BERABER RENGARENK KALEMLER, BOYALAR, DEFTERLER DE ALDIK ÇARŞIDAN. HER GÜN YENİ BİR OYUN, YENİ BİR ŞARKI ÖĞRENİYORUM. EVE GELİNCE ANNEMLE BABAMA ÖĞRENDİKLERİMİ ANLATIYORUM. ONLAR DA ÇOK MUTLU OLUYORLAR. 1. SINIFLARLA BİRLİKTE BİZ BİR HAFTA ÖNCE BAŞLADIK. VE İŞTE İLK OKUL FOTOĞRAFLARIM...

İŞTE TATİL RESİMLERİM

2008-09-06T22:19:00.003+03:00

TATİL İÇİN; ANNEANNEM, KUZENİM VE BİZ GÖLCÜK-ULAŞLI'DAKİ ASKERİ KAMPA GİTTİK. HARİKA BİR TATİL GEÇİRDİM. ÇOCUKLAR İÇİN HER ŞEY DÜŞÜNÜLMÜŞ. OYUN BAHÇESİ, ÇOCUK HAVUZU VS... GÜNLERİMİN BÜYÜK BÖLÜMÜNÜ HAVUZDA VE OYUN BAHÇESİNDE GEÇİRDİM. ULAŞLIDAKİ "SAKLIGÖL"E DE GİTTİK. ÖRDEKLERE EKMEK ATTIM. ÇOK EĞLENCELİYDİ. DÖNÜŞTE DE UZUN BİR VAPUR YOLCULUĞU YAPTIK. AŞAĞIDA KAMPTAN, SAKLIGÖL'DEN VE VAPUR YOLCULUĞUNDAN FOTOĞRAFLARI GÖREBİLİRSİNİZ. DİĞER FOTOĞRAFLAR VE AYRINTILAR İÇİN "BURAYI" TIKLAYIN....

EVE DÖNDÜÜÜÜMM.... :))

2008-09-02T16:32:00.004+03:00

HERKESE MERHABALAR. ŞAHANE BİR TATİLİN ARDINDAN EVİME DÖNDÜM. ÇOOKK GÜZEL BİR TATİL GEÇİRDİM. EN KISA ZAMANDA TATİL FOTOĞRAFLARIMI VE ANILARIMI SİZLERLE DE PAYLAŞMAYA BAŞLIYCAM. BU ARADA DÜN ANA SINIFINA BAŞLADIM. SINIFIMI, ÖĞRETMENİMİ VE ARKADAŞLARIMI İLK GÜNDEN ÇOK SEVDİM. OKULDA DA RESİM ÇEKTİK. ONLARI DA SIRASIYLA YAYINLIYCAM. ŞİMDİLİK BENDEN BU KADAR. DEVAMI İLERLEYEN GÜNLERDE. :)) HEPİNİZE SEVGİLEEERR.....

TATİLE GİDİYORUZ...

2008-08-09T09:21:00.001+03:00

SEVGİLİ ARKADAŞLAR. YARIN AİLEMLE BİRLİKTE TATİLE GİDİYORUZ. EYLÜL'DEN İTİBAREN YEPYENİ OYUNLAR VE KONULARLA TEKRAR BİRLİKTE OLMAK ÜZERE, HEPİNİZE SEVGİLER. KENDİNİZE İYİ BAKIN....

YUMURTA OYUNU

2008-06-25T16:03:00.003+03:00

BU OYUNU, ANNEMİN ARKADAŞI "AYÇA ABLA"DAN, ONUN SAYFASINDAN ALDIK. ONUN DA İZNİYLE TABİİ. AYÇA ABLA'YA ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM. BEN BU OYUNU ÇOK SEVDİM. SİZLERİN DE SEVECEĞİNİZİ UMUYORUM. YUMURTALARI, EN ALTTAKİ SEPETTEN BAŞLAYARAK, YUKARIYA TAŞIMAYA ÇALIŞACAKSINIZ. HEPİNİZE KOLAY GELSİN ARKADAŞLAR...

OYUNCAK FABRİKASI

2008-06-04T17:38:00.004+03:00

BU SEFER BİR OYUNCAK FABRİKASINDAYIZ. SAĞDAKİ ŞEMAYA BAKARAK, OYUNCAKLARIN DOĞRU PARÇALARINI BULUP MONTE EDECEKSİNİZ. AMA DUVARDAKİ SAATİ DE DİKKATE ALIN. SÜRE DOLMADAN OYUNCAKLARI TAMAMLAYIN. KOLAY GELSİİNNN... :)

DONDURMACI GELDİİİİİİİ !!!

2008-05-21T20:27:00.003+03:00

ARTIK HAVALAR İYİCE ISINMAYA BAŞLADI... DONDURMA YEME ZAMANI... AMA DONDURMAYI SİZ DEĞİL, MÜŞTERİLERİNİZ YİYECEK... ŞU ANDAN İTİBAREN DONDURMA SATIŞ ELEMANISINIZ. GELEN MÜŞTERİLERİN İSTEKLERİNİ DİKKATLİCE İZLEYİP, ONLARA İSTEDİKLERİ DONDURMALARI HAZIRLAYIP VERECEKSİNİZ. SONRA DA ONLARIN BIRAKTIĞI PARALARI TOPLAYACAKSINIZ. AMA KESİNLİKLE ÇOK HIZLI OLMAK ZORUNDASINIZ. ÇÜNKÜ MÜŞTERİLER ÇABUK SİNİRLENİYOR. SICAKLARDAN OLSA GEREK.... ☺

HAYDİ ŞİMDİ İŞ BAŞINA....

BİR TANECİK ANNEME...

2008-05-12T00:18:00.000+03:00

FEDAKARLIK, SEVGİ, SABIR VE GÜZELLİK NE DEMEK

TARİF ET DESELER...
ANNEM DERDİM...
CANIM ANNEM DERDİM...
SENİ BİR GÜN DEĞİL, HER GÜN ÇOK SEVİYORUM...
ANNELER GÜNÜN KUTLU OLSUN CANIM ANNECİĞİM...
YÜREĞİNDEKİ SINIRSIZ SEVGİ VE SABIR İÇİN ÇOK TEŞEKKÜRLER...

SENİ ÇOKKK SEVİYORUMM....

KUZENİMİN DOĞUMGÜNÜNDEN...

2008-04-24T18:43:00.013+03:00

GEÇEN CUMARTESİ (19 NİSAN), KUZENİM ECE'NİN 7. DOĞUMGÜNÜ İÇİN ANNEMLE BİRLİKTE TEKİRDAĞ'A TEYZEMLERE GİTTİK. DOĞUMGÜNÜ PARTİSİ ÇOK GÜZEL GEÇTİ. PAZAR GÜNÜ DE SAHİLDEKİ BÜYÜK ÇOCUK PARKINA GİTTİK. HAVA ÇOK SICAKTI. SEVDİĞİM PAMUK ŞEKERİNDEN DE YEDİM. PARKTAN SONRA DA ALIŞVERİŞ MERKEZİNE GİTTİK. ORADA DA ÇOCUKLAR İÇİN OYUN ALANI VARDI. YEMEK YEDİKTEN SONRA ORADA OYNADIK. ÇOK EĞLENCELİ BİR HAFTA SONU GEÇİRDİM. PAZARTESİ SABAHLEYİN DE EVİMİZE DÖNDÜK.

DÜN DE 23 NİSAN EĞLENCELERİNE GİTTİK ANNEM VE BABAMLA. BURADAKİ ORİON ALIŞVERİŞ MERKEZİNDE ÇOCUKLAR İÇİN BİR EĞLENCE DÜZENLEMİŞLER. PALYAÇOLARLA BERABER DANS ETTİM, SİHİRBAZ GÖSTERİSİ İZLEDİM, ŞİŞME OYUNCAKLARDA DOYASIYA ZIPLADIM. BİR DE SİNEMADA "HORTON" İSİMLİ ÇİZGİ FİLMİ İZLEYİP PATLAMIŞ MISIR YEDİK... TAM DA BAYRAMA YAKIŞIR, HARİKA BİR GÜN GEÇİRDİM.

AŞAĞIDAKİ RESİMLER TEKİRDAĞ'DA ÇEKİLEN RESİMLER. 23 NİSAN FOTOĞRAFLARI HENÜZ BENİMKİLERİN CEP TELEFONLARINDA DURUYOR. DAHA SONRA DA O RESİMLERİ PAYLAŞIRIM SİZİNLE...

23 NİSAN MİLLÎ EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI

2008-04-23T03:40:00.002+03:00

23 Nisan 1920 Büyük Millet Meclisi'nin açılış günüdür. Her 23 Nisan günü Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı birlikte kutlarız.

Egemenlik yönetme yetkisidir. Ulusal egemenlik; yönetme yetkisinin ulusta olmasıdır. Osmanlı imparatorluğu döneminde egemenlik padişahta idi. Padişah ülkeyi dilediği gibi yönetirdi. imparatorluğun son yıllarında padişahlar rahatlarını düşündüler. Yurt bakımsız kaldı. Ülke sorunları yüzüstü bırakıldı. Bu sırada Birinci Dünya Savaşı başladı. Savaş dört yıl sürdü. Bizimle birlikte olanlar savaşta yenildi. Savaş kurallarına göre biz de yenilmiş sayıldık. Yurdumuz İngilizler, Fransızlar, Yunanlılar, İtalyanlar tarafından paylaşıldı. Padişah ve yandaşları ülkenin paylaştırılmasına ses çıkarmadılar.

Mustafa Kemal Paşa Ulusal Kurtuluş Savaşı'nı başlatmak için İstanbul’dan Samsun'a 19 Mayıs 1919 günü geldi. Samsun'dan Amasya'ya, oradan Erzurum'a ve Sivas’a gitti. Sivas ve Erzurum'da kongreler topladı. Mustafa Kemal Paşa egemenliğin ulusta olduğuna inanıyordu. Bu inançla «Ulusu yine ulusun gücü kurtaracaktır. Tek bir egemenlik vardır, o da ulusal egemenliktir» diyordu. Yurdun dört bir yanından seçilip gelen temsilciler - milletvekilleri - Ankara'da 23 Nisan 1920 günü toplandılar.

İlk Büyük Millet Meclisi'nin toplandığı yapı Ankara'da Ulus Alan'ından istasyona giden caddenin başındadır. Bugün Kurtuluş Savaşı Müzesi olan bu yapı tek katlıdır. O yıllar ülkemiz yokluk yoksulluk içindeydi. Milletvekillerinin oturduğu sıralar bir okuldan getirildi. Meclis gaz lambası ile aydınlanıyor, soba ile ısınıyordu. Top seslerinin Ankara'da duyulduğu zamanlarda bile meclis düzenli toplandı.

Ulusal Kurtuluş Savaşımızla ilgili bütün kararlar bu mecliste alındı. Mustafa Kemal Paşa'nın önderliğinde ulusumuz dünyaya Ulusal Kurtuluş Savaşı dersi verdi. Ezilen uluslara kurtuluş yolunu açtı. Bağımsızlık savaşının öncüsü olan kurtuluş savaşımız yeryüzünün öteki uluslarına örnek oldu.

23 Nisan 1920 ilk Büyük Millet Meclisi'mizin toplandığı gündür. 23 Nisan, ulusun yönetme yetkisini kullanmaya başladığı gündür. Bu gün Milli Egemenlik Bayramı'mızdır.

23 Nisan dünyada kutlanan ilk çocuk bayramıdır. Atatürk'ün Türk çocuklarına armağan ettiği bu bayram şenliklerine son yıllarda yabancı ulusların çocukları da katılmaya başlamıştır. Atatürk çocuklara çok değer verir, gezilerinde okullara uğrar, ders dinler, sorular sorardı. «Bugünün küçükleri yarının büyükleridir.» diyen Atatürk, yönetimin bayram süresince öğrencilere bırakılması geleneğini başlattı. 23 Nisan'da yönetim birimleri seçimle gelen kurullar bir süre çocuklara bırakılır. Bu güzel gelenek her yıl yinelenir. Her 23 Nisan'da yurdumuz bir bayram alanı olur. Çocuklar törenlerde konuşmalar yaparlar, şiirler okurlar. Gece fener alayları düzenlenir.

23 Nisan Ulusal Egemenlik Bayramı egemenliğin ulusta olduğu düşüncesinin kabul edildiği gündür. Çocuk bayramımızdır. Yarının büyükleri olan biz çocukların bayramıdır.

"Küçük hanımlar, küçük beyler!
Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı,
bir mutluluk parıltısısınız!
Memleketi asıl aydınlığa boğacak sizsiniz.
Kendinizin ne kadar mühim,
Kıymetli olduğunuzu düşünerek,

Ona göre çalışınız.
Sizlerden çok şeyler bekliyoruz."

Mustafa Kemal ATATÜRK

YAŞASIN BAHAR...

2008-04-05T15:38:00.004+03:00

NİHAYET BAHAR GELDİ. SOĞUK GÜNLER GERİDE KALDI. ARTIK DAHA FAZLA DIŞARIDA VAKİT GEÇİREBİLİCEM. BUGÜN HAVA ÇOK GÜZELDİ VE ANNEMLE BERABER ÇOCUK PARKINA GİTTİK. BEN KOVA-KÜREK TAKIMLARIMI DA ALDIM. KUMLARLA OYNAMAYI, KALE YAPMAYI ÇOK SEVİYORUM. PARKTA İKİ TANE DE ARKADAŞIM OLDU. ONLAR DA YANLARINDA GETİRDİKLERİ OYUNCAKLARIYLA YANIMA GELDİLER. HEP BİRLİKTE OYNADIK. BİR DAHAKİ SEFERE PARKA BİSİKLETİMLE GELMEK İSTİYORUM.

FARELİ KÖYÜN KAVALCISI

2008-03-26T20:04:00.003+02:00

Ülkenin birinde bir köy varmış. Halkı mutluluk içinde yaşarmış. Günlerden bir gün köyün bütün evlerine fareler dolmuş. Binlerce fare köyün sokaklarında, evlerde dolaşıyorlarmış. Yatak odasına gitseler, mutfağa girseler farelerden geçilmiyormuş. Ne bulurlarsa yiyorlarmış. Halk ne yapacağını şaşırıp kalmış. Köy muhtarından bu işe bir çare bulmasını istemişler. Muhtarın da elinden bir şey gelmiyormuş. Böylece köyün adına fareli köy denmiş. Fareli köyün çocukları da, bu pis yaratıklarda bıkmışlar.
Bir gün fareli köye bir çalgıcı gelmiş. Muhtara: "Eğer bana bir kese altın verirseniz, köyü farelerden temizlerim." demiş. Bütün köy halkı bu habere sevinmişler. Aralarında hemen çalgıcının istediği bir kese altını toparlamışlar ve muhtara teslim etmişler. Halkın tek istediği bu farelerden kurtulmakmış.
Çalgıcı isteğinin kabul edildiğini öğrenince başlamış kavalını çalmaya. Kavaldan öyle tatlı, öyle güzel sesler çıkıyormuş ki, fareler saklandıkları yerlerden akın akın çıkarak çalgıcının yanına geliyorlarmış. Kısa bir sürede çalgıcının etrafı binlerce fare ile dolmuş. Köydeki bütün farelerin çalgıcının etrafında toplandığı sırada çalgıcı yürümeye başlamış. Köye gelirken gördüğü dereye doğru yürümüşler. Çalgıcı önde kavalını üflüyor, fareler peşinden geliyormuş. Çalgıcı dere kenarına gelince suyun içine yürümüş. Derede o kadar çok su varmış ki ama çalgıcı karşı kıyıya geçmiş. Farelerde peşinden gelmek isteyince dereye düşen fare suda boğulup ölmüş. Bütün fareler ölünceye kadar çalgıcı kavalını öttürmeye devam etmiş. Çalgıcı bütün farelerin öldüğünü görünce ödülü olan bir kese altını almak için hemen köye geri dönmüş.
Fareleri yok eden başarısından sevinç duyduğu için, emin adımlarla yürüyormuş. Sonunda köye varınca: "Bir kese altınımı alırım. Bu altınlarla şehre gider, işimi kurarım. Bende zengin insanlar arasına katılır ve rahat yaşamaya başlarım" diye düşünmüş. Bu düşüncelerle muhtarın yanına varan çalgıcı muhtardan ödülünü istemiş. Muhtar oyun bozanlık yapmış. "Nasıl olsa farelerden kurtulduk, bir kese altını vermesem olur" diye düşünmüş. Çalgıcıya çeşitli nedenler göstererek altınlarını vermemiş.
Çalgıcı kandırıldığını anlayınca: "Ben size bir oyun oynayayım da görün" demiş. Başlamış kavalını çalmaya. Kavalın sesini duyan bütün çoçuklar çalgıcının yanına koşmuş. Çalgıcıda hem kavalını üflüyor, hemde yürümeye başlamış. Köyün bütün çocuklarıda kavalcının peşinden gitmişler. Köyde hiç çocuk kalmamış. Analar babalar kara kara düşünmeye başlamışlar.
Köylüler muhtara gidip: "Ne yapacağız, ne edeceğiz. Sen çalgıcının hakkı olan bir kese altını vermeliydin. Bak şimdi çocuklarımızı aldı götürdü" demişler.Kavalcı kızgın kızgın, peşinde çocuklarla birlikte ormana varmışlar. Ormanda bir ağacın altında dinlenirken aklına tekrar muhtara gitmek altınlarını bir daha istemek gelmiş. O sırada telaşla yerinden kalkınca kavalını almayı unutmuş. Sihirli kavalı bulan bir çocuk, arkadaşlarının yanına gelmesi için başlamış çalmaya. Kavalın sesini duyan çocuklar hemen ormanda toplanmışlar. Hemen köye, annelerinin babalarının yanına dönmeyi düşünmüşler. Kavalı bulan çocuk köyün yolunu biliyormuş. Kavalı çalan çoçuk önde diğerleri arkasında köye geri dönmüşler. Anneleri, babaları çok sevinmişler. Şenlikler düzenlemişler. Kırk gün kırk gece bayram etmişler.
Tabi bu sırada da köylüler muhtarı azarlamışlar. Çalgıcının hakkını vermesini söylemişler. Hakkını alan çalgıcıda hayallerini gerçekleştirmek için köyden ayrılmış.

SAĞLIKLI OLMAK İÇİN NELER YAPMALIYIZ??

2008-03-04T15:32:00.003+02:00

* Sağlıklı olmak için, öncelikle vücut temizliğimize dikkat etmeliyiz.
* Düzenli olarak banyo yapmalıyız.
* Tırnaklarımızın kısa ve temiz olmasına dikkat etmeliyiz.
* Yemekten önce ellerimizi yıkamalıyız.
* Yemeklerden sonra ve özellikle yatmadan önce dişlerimizi fırçalamalıyız.

Vücut sağlığımız için;
* Düzenli olarak spor yapmalı, sağlıklı ve dengeli beslenmeliyiz.
* Uykumuzun düzenli olmasına dikkat etmeli, erken yatıp erken kalkmalıyız.
* Aşılarımızı yaptırmalıyız.
* Meyve ve sebzeleri yemeden önce bol su ile yıkamalıyız. Yiyeceklerin temiz olmasına dikkat etmeliyiz.
* Terliyken soğuk su içmemeliyiz.
* Açıkta satılan yiyecekleri yememeliyiz.
* Sigara ve alkol gibi zararlı maddelerden uzak durmalıyız.
* Anne ve babalarımızın izni olmadan hiçbir ilacı kullanmamalıyız.

Kazaya neden olduğu için;
* Kibrit, çakmak gibi yakıcı; bıçak, makas gibi kesici maddelerden uzak durmalıyız.
* Elektrik prizleriyle oynamamalıyız.
* Caddede oyun oynamamalı, bisiklete binmemeliyiz.
* Arabaların camlarından sarkmamalıyız.

HARİKA PAZAR... :)

2008-02-18T13:04:00.006+02:00

Konu başlığından da anlaşıldığı gibi, çok harika bir pazar günü geçirdim. Sabah uyandığımızda her yer bembeyaz karlar altındaydı. Annem bana çok önceden söz vermişti. 'Çok kar yağdığı zaman hep beraber kardan adam yaparız..' demişti. Kahvaltımı sabırsızlık içinde yaptım. Babamın pazar tatili olduğu için evde olması da büyük şanstı. Her birlikte oturduğumuz apartmanın bahçesine inip, annemin söz verdiği kardan adamı yaptık, kar topu oynadık. Ben büyük bir kardan adam istiyordum. Ama kar çok yumuşaktı ve bir araya zor toplanıyordu. Bu yüzden küçük bir kardan adam oldu. Başka bir zaman kar yağdığında daha büyüğünü yaparız artık. Eldivenlerim ıslanıp ellerim üşümesin diye, annem yün eldivenlerimin üzerine bir de mutfakta yemek yaparken kullandığı plastik eldivenlerden taktı. :)) Biraz büyük geldi tabii. Çok da komik oldu. :))) Ama ellerim ıslanıp üşümekten kurtuldu. Ben karla ilk kez bu kadar yakın oldum. İki yıldır buraya kar yağmıyordu. O kadar eğlendim ki... İnşallah her sene böyle kar yağar. Kardan adam yapıp kar topu oynamak çok zevkli...

♪ ILONA MITRECEY-"Un Monde Parfait" ♪

2008-02-11T21:03:00.000+02:00

SİZLERLE SEVDİĞİM ŞARKILARI PAYLAŞMAYA DEVAM EDİYORUM. ÇOK KÜÇÜKLÜĞÜMDEN BERİ EĞLENEREK, SEVEREK İZLEDİĞİM BİR KLİP. BURADAKİ DANSLARI EZBERE BİLİYORUM... :)

DOĞUMGÜNÜMDEN...

2008-01-29T18:28:00.003+02:00

28 OCAK BENİM DOĞUMGÜNÜM. AMA HAFTA BAŞINA GELDİĞİ İÇİN PAZAR AKŞAMI KUTLADIK. BÜTÜN AİLE BİR ARAYA TOPLANDIK. ÇOK GÜZEL BİR AKŞAM OLDU. ANNEM, SÖZ VERDİĞİ PEMBE KELEBEK PASTASINI YAPTI. BİR SÜRÜ DE HEDİYE ALDIM. BABAM DA BANA ÖZEL SÜRPRİZ BİR KLİP HAZIRLAYIP CD'YE ÇEKMİŞ. PASTALARIMIZI YEDİKTEN SONRA HEP BİRLİKTE ONU İZLEDİK. HER DOĞUMGÜNÜM, BİR ÖNCEKİNDEN DAHA GÜZEL GEÇİYOR. BAŞTA ANNEME VE BABAMA, SONRA DA AİLEMDEKİ DİĞER HERKESE ÇOK TEŞEKKÜRLER....

BEBEK BAKIYORUZ...

2008-01-25T14:51:00.001+02:00

BU SEFER SİZLERE ANNELERİNİZLE BERABER OYNAYABİLECEĞİNİZ BİR OYUN SEÇTİM. "BEBEK BAKICISI"... İŞARETLERİ TAKİP EDEREK, KREŞİNİZE BIRAKILAN BEBEKLERE BAKACAKSINIZ. UYKUSU, MAMASI, BANYOSU SİZE AİT.

HADİ BAKALIM KOLAY GELSİN...

♪♪♪♪ MIKA - Lollipop ♪♪♪♪

2008-01-08T13:54:00.001+02:00

BUGÜNDEN İTİBAREN YENİ BİR BÖLÜM AÇIYORUM: MÜZİKK... BU BÖLÜMDE EN SEVDİĞİM VİDEO MÜZİKLERİ SİZLERLE PAYLAŞACAĞIM. İŞTE İLK VİDEO PARÇAMIZZ.. BEN ÇOK SEVİYORUM. EMİNİM SİZİN DE ÇOK HOŞUNUZA GİDECEK. YALNIZ, VİDEOYU İZLEMEDEN ÖNCE MÜZİK PLAYERİ DURDURMAYI UNUTMAYIN. ☺

CİRCLO

2008-01-04T00:01:00.000+02:00

Güzel görünümü ve süper müziğiyle sürükleyici bir oyun. Beğeneceksiniz...

YILBAŞI AKŞAMINDAN...

2008-01-03T23:21:00.000+02:00

RENKLİ IŞIKLAR ALTINDA...

ANNEMLE BERABER SÜSLEDİĞİMİZ YILBAŞI AĞACIMIZ.

HERKESE MUTLU YILLAR !!

2007-12-29T14:43:00.001+02:00

2008 YILI ÖYLE BİR YIL OLSUN Kİ, 2007'NİN TÜM OLUMSUZLUKLARINI BİZE UNUTTURSUN. İSTEKLERİNİZİN GERÇEKLEŞECEĞİ, SAĞLIKLI, MUTLU VE BARIŞ DOLU BİR YIL DİLEĞİYLE...

MUTLU YILLAR...

KURBAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

2007-12-18T22:48:00.001+02:00

TÜM ARKADAŞLARIMIN VE AİLELERİNİN KURBAN BAYRAMINI KUTLUYOR, İYİ TATİLLER DİLİYORUM. HERKESE SEVGİLER...

"GECE BAHÇESİ"

2007-11-29T14:11:00.000+02:00

Son günlerde çok eğlenceli bir çocuk programı keşfettim. Her akşam saat 18:00'de TRT1'de yayınlanıyor. Programın adı "Gece Bahçesi". Birbirinden ilginç ve komik kahramanları var bu bahçenin: Makka Pakka, Upsy Daisy, Iggle Piggle, Pontipine'lar ve Tombliboo'lar. En komikleri Makka Pakka. Ama ben en çok Upsy Daisy'yi seviyorum. Onu taklit etmek çok hoşuma gidiyor. Annemle babam da bu programı çok seviyorlar. Her akşam beraber izliyoruz. Onlar da en az benim kadar eğlenip gülüyorlar. Sizin için bu programın bir videosunu yayınlıyorum. Ama televizyonda izlemenizi tavsiye ederim.

ÖĞRETMENLER GÜNÜ

2007-11-24T16:01:00.000+02:00

ÖĞRETMENE

Bir gün yetmez öğretmene

Hergün öğretmenler günü

Ne mutlu harf öğretene

Bugün öğretmenler günü

Öz evladı talebesi

Öğretmektir tek hevesi

Zorluklara çıkmaz sesi

Bugün öğretmenler günü

İlim deryasına dalmış

ATATÜRK'ü örnek almış

Öğretmekle gururlanmış

Bugün öğretmenler günü

Hep dört dörtlük yapmalısın

Öğren, öğret aydınlansın

Geleceğin mimarısın

Bugün öğretmenler günü...

PEMBE PANTER

2007-11-15T12:40:00.000+02:00

EN SEVDİĞİM ÇİZGİFİLMLERDEN BİRİ; PEMBE PANTER.... HAYDİ BERABER İZLEYELİM.

BUGÜN 10 KASIM

2007-11-10T10:23:00.000+02:00

Yıl otuz sekiz On Kasım Perşembe

Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar.

Sarsılıyor İstanbul yedi tepe,

Yaman esmiş Dolmabahçe'de rüzgar.

Gerçek olamaz, olsa olsa bir düş,

Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş.

Böyle toptan bir yas nerede görülmüş,

Beraber ağlıyoruz kurtlar, kuşlar.

Bu memlekete en çok hizmet eden,

Bu aşk ile dağlara gücü yeten,

On sekiz milyonun omzunda giden

Atam, Ankara sırtlarında yatar.

KARDEŞ KUĞULAR

2007-10-24T23:04:00.000+03:00

ÇOCUKLAR!! İŞTE SİZLERE ÇOK SEVECEĞİNİZ, RESİMLİ VE MÜZİKLİ BİR MASAL: "KARDEŞ KUĞULAR"... BUNA BENZER BİR KAÇ TANE MASAL DAHA VAR. ONLAR DA DAHA SONRAKİ GÜNLERDE. :-)

HAFTA SONUM BÖYLE GEÇTİ...

2007-10-08T21:54:00.000+03:00

Pazar günüm çok güzeldi. Buradaki alışveriş merkezlerinden birinde "Ramazan Eğlenceleri" düzenlendiğini duyduk. Havanın da güzel olması diğer şanslarımızdan biriydi. Neredeyse günün tamamını eğlenerek geçirdim diyebilirim. Jetonlu oyuncaklara bindim, iftar sonrası palyaço ve Karagöz-Hacivat gösterisini izledim. Palyaço bize çok güzel oyunlar öğretti. Ben en çok Karagöz'ü sevdim. Annemle babamın dediğine göre, Karagöz çok eskiden ramazan eğlencelerinin başında gelirmiş. Ama artık eskisi gibi bu gösteri yapılmıyormuş. Bence büyükler bunun için birşeyler yapmalı. Çocuklar, kültürümüzden ve geleneklerimizden uzak büyümemeli...

TETRİSS...

2007-09-28T21:10:00.000+03:00

Annemle babamın çocukluğunda, ellerinde aynı adı taşıyan bir oyuncakla oynanırmış bu oyun. Hatta derslerini aksatıyorlar diye azar işittiklerinden, yorgan altında gizlice oynarlarmış. :)) Eskilere ait bir çok oyun, çağımız gereği artık bilgisayarda oynanıyor. Acaba onlar mı daha şanslıydı, yoksa biz mi daha şanslıyız? Ne dersiniz?? Bir taraftan düşünürken, bir taraftan da oyunu oynayalım bakalım.

GARFİELD

2007-09-21T15:25:00.000+03:00

ARKADAŞLAR, BENİM ÇOK SEVDİĞİM VE SİZİN DE BEĞENECEĞİNİZİ UMDUĞUM İKİ GARFİELD VİDEOSUNU SİZLERLE PAYLAŞMAK İSTİYORUM. İYİ SEYİRLER...

Fotoğraf Sobesiii :)

2007-09-14T23:45:00.000+03:00

Latife öğretmenim (laguer.blogcu.com) tarafından ikinci kez sobelendim. Bu sobenin konusu, "Hayatımızda iz bırakan bir fotoğrafı yayınlamak". Bu oyuna büyük bir zevkle katılıyorum.

Bunlar benim ilk arkadaşlarım, Gökçen ve kardeşi Berkant. Taşınmadan önceki evimizde, karşı dairemizde oturuyorlardı. Birlikte çok güzel günlerimiz geçti. Taa ki, biz yeni evimize taşınana kadar. İnşallah birbirimizi hiç unutmayız.

Ben de Berke (berkemcim.blogcu.com) arkadaşımı sobeledim. :)))

30 AĞUSTOS

2007-08-30T15:59:00.000+03:00

Hasmın diş geçiremez artık senin etine,

Çünkü seni koruyan çelik kanatların var.

O havada dolaşır, iner ve çıkar yine,

Yurda zarar verecek birer tehlike arar.

Bu azim, iradeyle artık korkma yarından,

Tuttuğun her iş böyle sonuna varacaktır.

Her yıl göğe katılan çelik kanatlarından

Bugün gurur duyarak, göğsün kabaracaktır.

Arkadaş, candan kutla büyük zafer gününü,

Madem ki sen bir Türk'sün ve bu yurdun malısın.

Bir zafer elde eden günün büyüklüğünü,

Ta içinden, etinden, kanından duymalısın.

Ferit Ragıp TUNCOR
*****

Tüm Türk Ulusunun 30 Ağustos Zafer Bayramı'nı
kutlar, hep birlikte nice zaferler dilerim.

Rapçi Atlar...

2007-08-30T15:38:00.000+03:00

Sizlere eğlencelik bir oyun...
Önce, atların üzerlerine teker teker tıklayarak,
herbirinin sesini duyun,
sonra istediğiniz şekilde bir müzik yapmak için at seçin.

EVET.. ARTIK RESME TIKLAYABİLİRSİNİZ...

BALYOZ OYUNU

2007-08-16T14:14:00.000+03:00

İşte sizlere çarkıfelek benzeri bir oyun. Harflere tıklayarak, gizlenmiş hayvan isimlerini bulmaya çalışacaksınız. Ama dikkat edin, her bilemediğiniz bir harf için kafanıza balyoz yiyorsunuz. İyi eğlenceler, kolay gelsin...

Herkese Merhaba...

2007-08-11T22:24:00.000+03:00

Uzunca bir süre ara verdikten sonra, tekrar sizlerleyiz. Üç hafta kadar önce ev değiştirdik. Ve ne zamandır istediğim bir odam oldu. Oyuncaklarım, televizyonum, yatağım... Kısacası sadece bana ait bir dünyam var artık. Günümün büyük bir kısmını odamda geçiriyorum. Bazan da bitişik komşumuzun oğluyla evin yakınındaki parka gidip oynuyoruz. Tabii ki annelerimiz götürüyor bizi. :) İşte çok sevdiğim odam... Nasıl, güzel olmuş değil mi? :))))

PUZZLE YAPALIM

2007-07-05T17:45:00.000+03:00

Haydi arkadaşlar beraber puzzle yapalım. Yatay ve dikey kısımdan resmi bölmek istediğiniz parça sayısını seçin. "Resim Seç" kısmından da yapmak istediğiniz resmi seçin. "dağıt" butonuna basarak oyunu başlatın. Takıldığınız yerde "ipucu" butonu size yardımcı olacaktır. Hepinize iyi eğlenceler...

Tatilim Nasıl Geçti...

2007-06-28T13:19:00.000+03:00

Bu yaz, babamın bir haftalık tatilini Tekirdağ ve İstanbul gezileriyle değerlendirdik. İlk üç gün Tekirdağ'ın "Kiraz Festivali"ni gezdik. Bu zaman boyunca teyzemlerde kaldık. Sonra da İstanbul'a "Miniatürk"e gittik. Orada da annemlerin arkadaşı olan Seçil teyzelerde kaldık. Seçil teyzenin benden bir yaş büyük kızı var. Adı Simge. Onunla arkadaş olduk, oyunlar oynadık. Benim için çok eğlenceli bir tatil oldu. Aşağıda Miniatürk'teki resimlerimi görebilirsiniz.

El Arabası Yapıyoruz

2007-06-08T16:33:00.000+03:00

Hepiniz Şirinler'i seviyorsunuz değil mi?... O zaman Marangoz Şirin'e el arabası yapımında yardımcı olun. Haydi kolay gelsin...

Orda Bir Köy Var Uzakta...

2007-06-01T13:37:00.000+03:00

İki gün önce, annem ve anneannemle beraber köydeki bir akrabamızı ziyarete gittik. Sebze ve meyvelerle dolu kocaman bahçeleri var. Bahçeden sebze ve çiçek topladık. Daha önceleri televizyonda gördüğüm bir çok hayvanı da yakından görme fırsatı oldu benim için. Gelirken taze taze köy yumurtalarından da getirdik.

Kukla Balon

2007-05-28T15:48:00.000+03:00

Malzemeler:

* Orta büyüklükte 1 adet balon
* 2 su bardağı un
* Küçük boy huni
* Gazlı kalem
* Yün, renkli ip
* Yapıştırıcı

YAPILIŞI:

Önce bir yetişkin tarafından balon şişirilir ve yumuşatılır. Havası alındıktan sonra huni yardımıyla içine un doldurulur. Balon dolduğunda ağzı bağlanır. Böylece balon, oyun hamuru kıvamına gelmiş olur. Balon elle yoğurularak değişik yüz biçimleri oluşturulur. Ardından gazlı kalemle ağız, burun ve gözler çizilir. Yün parçalarından saçlar yapılır. Eğitimsel Değeri:Boyama ve kesme faaliyetleri nedeniyle çocuğun küçük kaslarının etkili bir biçimde kullanılması sağlanır.Kesme, yapıştırma, bağlama etkinlikler çocuğun el-göz kordinasyonun gelişmesini sağlar.

Sobe Oyunu

2007-05-24T22:22:00.000+03:00

Latife öğretmenim (laguer90.blogspot.com) in sobesini geç de olsa yerine getiriyorum. :)) Ve vazgeçemediğim cicilerimi sizlerle paylaşıyorum.

İlk olarak bisikletimle başlamak istiyorum. Şimdilik evin içinde gezinmeye çalışıyorum. Pedalları çevirmeyi tam olarak öğrenince, sokak ta da gezeceğim. :-D

Bu benim ilk bebeğim. Aynı zamanda da çok amaçlı bir eşya. Stres topu niyetine ve yastık olarak da kullanabiliyorum. :)))

Bu da en yeni bebeğim. Mehtap ablam (eftelya88.blogcu.com) geçen doğumgünümde taa Diyarbakır'dan yollamış bana. Bu yüzden bebeğimin adı da Eftelya. :)

Ve oyuncak laptopum. Bir alışveriş kataloğunda görüp tutturunca, babam almak zorunda kaldı. :) İyi ki de aldırmışım; hem eğlendirici, hem öğretici 50'ye yakın oyunu var.

Son olarak, mataram. Özellikle yazın onu yanıma almadan dışarıya çıkmam.

İşte vazgeçemediğim cicilerim bunlardan ibaret. Özellikle sobelemek istediğim birileri yok. İsteyen arkadaşlarım bu oyunumuza katılabilir.

Haydi Boyama Yapalım

2007-05-22T22:33:00.000+03:00

KİTAP EN İYİ DOSTUMUZDUR

2007-05-22T21:39:00.000+03:00

Hülya, kitap okumayı çok severmiş. Boş zamanlarını sürekli kitap okuyarak, yeni bilgiler öğrenerek geçirirmiş. Hülya’nın arkadaşı Cem ise hiç kitap okumaz, boş zamanlarını bilgisayarın başında oyun oynayarak harcarmış. Bir gün Cem doğum gününü kutlamak için Hülya’yı ve diğer arkadaşlarını davet etmiş. Arkadaşları Cem’e oyuncaklar, bilgisayar oyunları hediye etmiş. Hülya ise Cem’e bir hikaye kitabı almış. Cem, Hülya’nın hediyesiyle hiç ilgilenmeden hemen yeni bilgisayar oyunlarıyla oynamaya başlamış. Bir gün Cem`in bilgisayarı bozulmuş. Cem oynayacak oyun bulamadığı için çok sıkılmış. Odasında kendisine yeni bir oyuncak ararken Hülya’nın ona doğum gününde hediye ettiği hikaye kitabını bulmuş. Önce “bir iki sayfa okur, sonra da sokağa oynamaya giderim” demiş ama kitabı okudukça çok hoşuna gitmiş . Kitaptaki hikayelerin hepsi birbirinden güzelmiş Cem, okudukça yeni yeni şeyler öğreniyormuş. Kitabı bitirince “keşke daha önce bilgisayar oynamak yerine kitap okusaydım. Kitaplar oyunlardan daha güzel hem de çok eğlenceli. Bundan sonra ben de hep kitap okuyacağım” demiş. Hülya da arkadaşı Cem`in kitap okumaya başladığını duyunca çok sevinmiş. Ona kendi kitaplarından ödünç vermiş. Bundan sonra Cem daha az bilgisayar oyunu oynamış, kendisine yeni kitaplar almış ve vaktini boşa harcamamış.

Haritada İllerin Yerini Bulabilir Misin??

2007-05-16T17:14:00.000+03:00

İşte sizlere eğlenceli ve faydalı bir oyun.

Resimdeki açıklama yeterlidir sanırım...

Kolay gelsin çocuklar.

CANIM ANNEME...

2007-05-12T23:55:00.000+03:00

Örneğimsin iyilikte,
Veren elsin anneciğim.
İnceliği güzellikte,
Deren elsin anneciğim.

Sen ağaçsın, ben bir yaprak,
Ben fidanım, sense toprak,
Evimizde, tertemiz, ak,
Açan gülsün anneciğim.

Ayağında cennet yolu...
Anneciğim, gül kokulu.
Sımsıcacık, sevgi dolu,
Esen yelsin anneciğim.

Sevgin bana güven verir,
Derdim biter, erir bir bir.
Sensin en duygulu şiir,
Bir masalsın anneciğim.

ANNELER GÜNÜN KUTLU OLSUN ANNECİĞİM. !!
SENİ ÇOK SEVİYORUM...

Sevimli Oda

2007-05-07T19:04:00.000+03:00

Hadi bakalım cimcimeler
yaşadınız gene !...

yın bakalım, odamızı dekore edelim beraber.

*****

benim odam böyle oldu ya sizin ki ?

İki Güzel Gün...

2007-05-04T12:34:00.000+03:00

Geçen çarşamba tezyemin kızının yıl sonu müsameresi için, annemle Tekirdağ'a gittik. Haftaiçi olduğundan, babam bizimle gelemedi. Kuzenimin adı Ece. Anasıfına gidiyor. İki aydır bu gösteri için hazırlanıyorlardı. Teyzem de, Ece de çok heyecanlıydı. İşte o güzel gösteriden bazı resimler...

Kırmızılı olan, kuzenim Ece...

Ece horoz olmuş... :)) (ortada)

Gösteriden sonra Ece bana okulunu gezdirdi. Anasınıfındaki oyuncaklarla oynadık. O kadar çok oyuncak vardı ki, oradan ayrılmak zor oldu. Bir an önce büyüyüp ben de anasınıfına gitmeyi istiyorum.

Ertesi gün Akbank Çocuk Tiyatrosu'nu izlemeye gittik. O da çok güzeldi. Tiyatrocu abiler, ablalar, oyunlar ve şarkılar eşliğinde bize masallar anlattılar.

Tiyatro bitince de doğru çocuk bahçesine. Sahil kenarındaki büyük parka gittik. Salıncaklar, kaydıraklar derken vaktin nasıl geçtiğini anlamadım.

Anneannem, Ece ve ben...

Çok güzel iki günün sonunda Çorlu'ya, evimize geri döndük.

Üç Kafadar Kedi

2007-04-27T23:59:00.000+03:00

Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman üç iyi arkadaştılar. Üçü de annelerini çok az görmüşlerdi. Kimsesiz bir kedi yavrusu olarak başladıkları yaşamlarının zorluğunu mahallenin köşesindeki ciğercinin vermiş olduğu yiyecek ve su ile atlatmışlardı. Gerçi yiyecek ve su bulmak için yine epeyce bir uğraşmaları gerekiyordu ama artık daha ustalaşmışlardı.

- "Karnım çok acıktı", dedi Duman.
- "Senin doyduğunu hiç görmedim", dedi Şanslı. Burnu ile şakacıktan Duman’ın karnına toslayarak.
- "Hadi şu pastanenin arkasına gidelim, dünden kalan kekleri atmışlardır. Bakarsınız kremalı pasta bile buluruz", dedi Kıl Kuyruk.

Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman güneşlenmek için çıktıkları araba tamircisinin çatısından inip birlikte pastaneye doğru yola çıktılar. Karşıdan karşıya geçmeleri gerekiyordu ve trafik çok hızlı akıyordu. Bir çöp kutusunun yakınında durup yolu gözetlemeye koyuldular. Ama arabalar duracak gibi değildi. Bir ara Şanslı geçmek için hamle yapar gibi olduysa da Kıl Kuyruk hemen onu tutup geri çekti. Şanslı az kalsın son sürat giden bir arabanın altında kalacaktı.

- "Çok teşekküler Kıl Kuyruk. Beni kurtardın", dedi Şanslı. Pembe burnu korkudan bembeyaz olmuştu.
- "Çok dikkat etmeliyiz", dedi Kıl Kuyruk. "Karşıdan karşıya hızla geçmemeliyiz. Önce yolu kontrol etmeliyiz. Hiç araba gelmiyorsa geçmeliyiz ve önce solumuza sonra sağımıza sonra yine solumuza bakıp geçmeliyiz. Tabii trafik lambası da var ise onu da kontrol etmeliyiz. Kırmızı dur, sarı bekle, yeşil geç demek, unutmayın."
- "Hep unutuyoruz," diye hayıflandı Duman. Bir yandan da patisi ile çöp kutusunun altında bulduğu gazoz kapağı ile oynuyordu.

Neyse ki, trafik biraz azaldı. Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman yolu kontrol edip birlikte hızla karşıya geçtiler. Pastaneye az kalmıştı ama fırından yeni çıkmış ekmeklerin kokusu daha şimdiden burunlarına geliyordu.

- "Aaa bakın, Fatma Teyze ekmek alıyor. Eğer acele edersek biraz bize ekmek içi verir", dedi Duman.

Fatma Teyze’yi pastanenin çıkışına yakaladılar. Yaşlı kadının etrafında kuyruklarını tatlı tatlı sallayarak miyavlamaya başladılar. Fatma Teyze mahallenin en yaşlılarından biriydi. Eşi öldüğü için yalnız yaşıyordu ve her gün bu saatlerde ekmek almak için pastaneye giderdi. Fatma Teyze, etrafında dolanan üç kediyi hemen fark etti.

- "Ah güzellerim siz mi geldiniz? Karnınız aç değil mi? Ah, ah, kimse size yemek vermiyor değil mi bi tanelerim", deyip Fatma Teyze aldığı taze ekmeğ ortasından bölüp içinin bir kısmını küçük topaklar yapıp Kıl Kuyruk, Duman ve Şanslı arasında pay etti. Üçü de bir hamlede lokmaları yutuyorlardı. Çünkü sabahtan beri sokak satıcısının bıraktığı yarısı kalmış fasulye konservesinden başka bir şey yememişlerdi.

Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman, Fatma Teyze’ye teşekkür ettiklerini belli etmek için kuyruklarını hafifçe onun bacağına doladılar. Fatma Teyze de onların ayrı ayrı kafalarını okşayıp evine doğru yürümeye başladı.

- "Çok iyi bir insan", dedi Şanslı.
- "Evet ama bugünlerde çok üzgün", diye devam etti Duman.
- "Nerden biliyorsun", diye sordu Kıl Kuyruk.

Duman anlatmaya koyuldu. Geçen akşamlardan birinde Fatma Teyze’nin penceresinin önüne çıkmıştı. Bu pencereye bayılıyordu. Erguvan ağacına konan kuşları buradan daha güzel izleyebiliyordu. O gün de pencerenin önüne geldiğinde Fatma Teyze’yi odada yalnız başına eşinin fotoğraflarına bakarken görmüştü. Hazırladığı akşam yemeğinden bile hiç yememişti. Yaşlı kadın eşini çok seviyor olmalıydı ve onu çok özlediği her halinden belli oluyordu. Duman’ın pencerenin önünde olduğunu bile farkedemeyecek kadar dalmıştı. Duman bütün bunları bir çırpıda, Kıl Kuyruk ve Şanslı’ya anlattı. Kıl Kuyruk ve Şanslı da çok üzülmüşlerdi.

- "Bir şeyler yapmalıyız", dedi Şanslı.
- "Evet kesinlikle bir şeyler yapmalıyız. Ama ne?" dedi Kıl Kuyruk.
- "Benim aslında bir fikrim var", dedi Duman ve anlatmaya koyuldu.
- "Her sabah ve akşamları onu ziyarete gidelim. Hem eve girmemize de kızmıyor. Her gün birimiz eve girip kucağına atlayalım ve bizimle oynamasını sağlayalım. Üstelik bize de yemek verecektir. O yemeden yemeyelim. O zaman biz yemek yiyebilelim diye kendisi de bir şeyler yiyecektir."
- "Bu fikri tuttum", dedi Kıl Kuyruk.
- "Ben de, ben de" diye miyavladı Şanslı. "Hemen yapalım."

Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman pastanenin arkasına geçip dünden kalma bırakılmış kek olup olmadığını kontrol ettiler. Yanılmamışlardı. Sadettin Amca yine bir kartonun üzerine dünden kalan kekeleri küçük parçalara ayırıp onlar için bırakmıştı ve keklerin yanına bir tas da su koymayı unutmamıştı. Üçü de iştahla kekleri yediler. Susuzluklarını gidermek için de sudan içtiler. Şimdi Fatma Teyze’ye gidene kadar çocuk parkının sessiz bir köşesinde biraz kestirebilirlerdi. Hem bu akşam epey bir işleri vardı.

Güneş yavaş yavaş mahallenin üzerinde batarken, Şanslı ilk uyanan oldu. Kıl Kuyruk ve Duman hala keyifle uyuyorlardı. Duman hatta rüya görüyor olmalıydı. Elleri ve bıyıkları ile rüyasında bir şeyleri yakalamaya çalışıyordu. Şanslı her ikisini uyandırmakta biraz zorluk çekti. Duman hala uykulu gözüküyordu, Kıl Kuyruk ise hızla patileri ile yüzünü temizlemeye koyuldu. Yarım saat sonra ekip Fatma Teyze’ye gitmek üzere hazırdı.

- "Kestirmeden gidelim", dedi Duman.
- "Şu çıkmaz sokağın yanındaki kitapçının çatısından geçip mi?", diye sordu Şanslı.
- "Ama oradaki çocuk bizi görünce hep köpeğini bizim üzerimize salıyor", dedi Kıl Kuyruk.
- "Neden böyle yapıyor anlamıyorum", diye söylendi Duman. "Az kalsın geçen gün benim kuyruğumu ısırıyordu. Hem korkumdan yüreğim duracak sandım."
- "Evet", dedi Şanslı. "Ben de az kalsın kendimi korumak için köpeğin yüzünü çizecektim. Ona da yazık, ama bu çocuk bir türlü bu huyundan vazgeçmiyor ki."
- "O zaman uzun yolu kullanacağız", dedi Kıl Kuyruk.
- "Off gene çok yürüyeceğiz, üstelik gene trafikten geçmek zorundayız", dedi Duman.

Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman, yavaş yavaş yürümeye başladılar. Trafik bereket versin ki, azalmıştı. On beş dakika sonra Fatma Teyze’nin evine vardılar. Yavaşça bahçe duvarına çıkıp sırayla pencerenin önüne zıpladılar. Fatma Teyze akşam yemeğini hazırlamış ama hiç dokunmamıştı. Masada öylece duruyordu. Bugün pastaneden aldığı ve yarısını kedilere verdiği ekmek de masadaydı. Yine elinde bir sürü fotoğraf koltukta yalnız başına oturuyordu.

- "Sıra sende Duman", dedi Kıl Kuyruk.
Duman odaya atlayıp Fatma Teyze’nin yanına çıktı. Aniden yaklaşıp onu korkutmak istemiyordu. Fatma Teyze, Duman’ı miyavlamasından fark etti. Duman’ı görünce gözleri sevinçle parladı.
- "Sen mi geldin küçücüğüm. Gel gel bakalım. Sen de benim gibi yalnızsın anlaşılan", dedi Fatma Teyze.

Duman Fatma Teyze’nin kucağına çıkıp fotoğrafları kapatacak şekilde kucağına yattı. Fatma Teyze de Dumanı sevmeye başladı. Duman da patileri ile Fatma Teyze’nin eliyle oynayarak ona sevgisini belli ediyordu.

- "Sen acıkmışsındır", dedi Fatma Teyze, Duman’a bakarak. Pencereden onları gizlice izleyen Şanslı ise Kıl Kuyruk’a dönüp “Keşke önce ben gitseydim.” diye hayıflandı.

Fatma Teyze masadaki yemekten bir parça alıp küçük bir tabağa koyarak Duman’a verdi. Ama Duman yemedi.

- "Ama tadı çok güzel", dedi Fatma Teyze. "Beğenmedin mi?" Duman yine bekledi.
- "Tadı gerçekten güzel" dedi Fatma Teyze. "Bak ben tadıyorum. Hımmm çok lezzetli. Hadi sen de yesene", dedi Fatma Teyze. Duman Fatma Teyze yiyince yemekten bir parça aldı.

Fatma Teyze bir süre sonra Duman’ın o yemek yiyince yemekten yediğini anladı ve Duman’ın yemek yemesi için kendi tabağına koyduğu yemeği bitirdi. Plan işe yaramıştı. Fatma Teyze üzücü anılardan uzaklaşmış, üstelik elini sürmediği akşam yemeğini de bitirmişti. Duman yemek bittikten sonra Fatma Teyze’nin elini yalayıp teşekkür etti. Sonra pencereye zıplayıp kuyruğunu “hoşçakal” der gibi sallayıp Kıl Kuyruk ile Şanslı’nın yanına gitti.

- "Plan işe yaradı arkadaşlar", dedi Duman sevinçle.
- "Evet ama yemekleri sen yedin", dedi Şanslı hala somurtarak.
- "Üzülme", dedi Kıl Kuyruk, Şanslı’ya. "Yarın kahvaltıya da sen gidersin."
- "Şimdi ne yapıyoruz", diye sordu Duman.
- "Ne yapacağız, gidip sincapları izleyeceğiz", dedi gülerek Şanslı.

Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman her akşam çocuk parkının içindeki ceviz ağacının yakınlarındaki sincapları izliyorlardı. Sincaplar ceviz ağacından düşen cevizleri tek tek toplayıp uzun ve sağlam dişleri ile keyifle kırıp yiyorlardı. Kıl Kuyruk, Şanslı ve Duman da saklandıkları çiçeklerin arkasından gülerek onları izliyorlardı. Bu akşam da öyle yapacaklardı. Üç arkadaş çocuk parkına doğru yürümeye başladılar. Duman bir kedi çocuk şarkısını mırıldanmaya başladı. Kıl Kuyruk ile Şanslı ise yol boyunca şakalaşıp durdular.

Bayram Anım

2007-04-24T18:54:00.000+03:00

Dün çok güzel bir gün ve bayram yaşadım. O sabah geç uyandığımdan, stadtaki törene yetişemedik. Annem ve babamla beraber şehirden 10 dakika uzaklıktaki açıkhava alışveriş merkezine gittik. Oranın adı "Avantaj". Mağazalar, çocuk parkı, oyun yerleri ve yemek bölümleri var. Doyasıya oyun oynadım, salıncağa bindim, kaydıraktan kaydım. Hava da çok güzeldi. Bir sürü çocuk vardı. Onlar da benim gibi aileleriyle gelmişler. Çok yorulup acıkınca da yemek yedik. Fotoğraf makinesini evde unuttuğumuzdan, oradaki fotoğraflarım bizimkilerin cep telefonunda şu an. Bir yolunu bulup, bilgisayara aktarabilirlerse, fotoğraflarımı da daha sonra yayınlarım. Akşam olup da eve gitme vakti geldiğinde çok üzüldüm. Hiç eve gelmek istemedim. Ama daha sonraki günlerde tekrar gelme sözü aldım ve eve gitmeye ikna oldum. Bu günü biz çocuklara armağan eden Atatürk'ümüze tekrar teşekkür ederim.

BİZİM BAYRAMIMIZ

2007-04-23T03:25:00.000+03:00

Bu gelen bizim bayram
Yükseldi bak ünümüz.
23 Nisan bizm
En şerefli günümüz!

Al bayrağı açalım,
Gel gidelim törene.
Bin teşekkür, bizlere
Bugünleri verene...

Bizim için harcanan
Boşa gitmez bu emek,
Çünkü her Türk çocuğu
23 Nisan demek...

İsmail Hakkı SUNAT

Muppet Show " Mana mana"

2007-04-22T09:57:00.000+03:00

Annem ve babam anlatır dururdu hep,
gerçekten harikaymış, sizce ?

Farkı Bulun...

2007-04-21T15:47:00.000+03:00

Bulduğunuz farkları yorum bölümüne yazarsanız, sevinirim...

Ben de sobelendim :)

2007-04-18T11:50:00.000+03:00

http://ezgilimm.blogcu.com/ (Ezgi ablam) beni sobelemiş. Saklambaçı severim. Özellikle yemek saatlerinde annemden saklanmak çok hoşuma gider. :) Ama her seferinde de yerimi bulur.

Şimdi en sevdiğim çizgifilmleri yazalım bakalım:

İlk sırada Cedric var. Bu en sevdiğim çizgifilm. Hiçbir macerasını kaçırmam.

Casper; Çok iyi kalpli bir hayalet. Herkese yardım etmesini çok seviyorum. Öteki hayaletler kötü kalpli. Herkesi korkutuyorlar.

Winx; Hergün "D Çocuk" kanalında çıkıyor. En sevdiğim özellikleri uçabilmeleri. Ne kadar yükseğe zıplarsam zıplayayım, onlar gibi uçamıyorum. Bu da beni sinir ediyor.

Scooby Doo; Bu da sonuncusu... Bu çizgifilm de bana çok eğlenceli geliyor. Köpeğin herşeyden korkmasına çok gülüyorum.

Cbox açıldı...

2007-04-17T08:53:00.000+03:00

Değerli büyüklerim, sevgili arkadaşlarım. Yoğun istekleriniz üzerine bir mesaj kutusu açıldı. İlgilerinize çok teşekkür ederim. Ama buna karşılık benim de sizlerden bir isteğim var... Lütfen konularımı yorumsuz bırakmayın ki, sayfam daha da güzelleşsin. Olur mu? Hepinize sevgilerimi sunarım.

"Happy Easter Game"

2007-04-15T20:22:00.000+03:00

Mükemmel bir oyun arkadaşlar, rengarenk yumurtaları topluyoruz.

Ama sakın haa, sadece yumurtaları !

Bir çocuğun hayalini gerçekleştirmek ister misiniz?

2007-04-14T07:58:00.000+03:00

23 Nisan 2007 Ulusal ve Egemenlik Çocuk bayramı kapsamında bu sene beşincisi düzenlenecek olan 1001 Çocuk 1001 Dilek 2007 projesi başladı.

Fakir çocuklar hayallerini kurup mutlu oldukları ve hiç gerçekleşmeyeceğini sandıkları birer dilek tutular.

Deniz Feneri, çocukların dileklerini gerçekleştirmeyi amaçlayan 1001 Çocuk 1001 Dilek 2007 projesini beşinci kez hayata geçiriyor.

Daha çok çocuğun dileğinin gerçekleşmesi ve mutlu olması için gelin el ele verelim.

http://www.1001dilek.com/'u klikleyerek bekleyen dilekleri seçip, siz de fakir bir çocuğun dileğini gerçekleştirebilrsiniz.

Fasülye Yetiştirelim

2007-04-12T22:12:00.000+03:00

Plastik bir kabın içini pamuk ile kaplayalım. Üzerine bir kaç tane fasulye serpiştirelim. Daha sonra fasulyelerimizin üzerini bir miktar pamukla örtelim. Son olarak da pamuğun üzerine bir miktar su dökelim ve pamuk kurudukça sulamaya devam edelim. Birkaç gün fasulyedeki değişiklikleri gözlemleyelim.

Sonuç: Pamukların arasındaki fasulyelerin sulandıkça yeşerdiği görülür. Bitkiler de biz insanlar gibi canlı varlıklar olduğu için, su onların da en temel besin kaynağıdır.

Fırıldak

2007-04-11T18:19:00.000+03:00

Malzemeler:

* Resim kağıdı
* 25-30 cm’lik bayrak çıtası
* 2 adet yuvarlak boncuk
* Çekiç
* Makas
* Cam çivisi
* Pastel boya, sulu boya, gazlı kalemler

YAPILIŞI:

Resim kağıdı, kare şeklinde katlanarak, fazlası kesilir. Elde edilen karenin diğer iki köşesi de üst üste konularak katlanır. Köşelerden oluşan dört çizginin üzerinden orta noktaya doğru makasla kesilir. Kağıt, istenilen şekillerde boyanır, desenler çizilir. Ardından bayrak çıtası da istenilen şekilde boyanır. Boyama bittikten sonra kağıt, köşelerinden ortaya doğru katlanır. Çiviye, önce boncuk takılır. Ardından boyamış olduğumuz kağıdın dört köşesinde teker teker çivinin ucu batırılır ve kağıdın ortasından geçirilir. Pervane biçimi elde edildikten sonra çivini ucuna bir boncuk daha takılır. Küçük bir çekiçle pervanenin iğnesi sopaya tutturulur. Boncuklar, pervanenin dönmesini kolaylaştırır.

Sihirli Fasülye

2007-04-10T18:26:00.000+03:00

Bir zamanlar yoksul ve dul bir kadın varmış. Oğlu çok tembel bir delikanlı olduğu için paraları yok denecek kadar azmış. Bir gün o kadar zor bir duruma düşmüşler ki, kadıncağız ellerinde kalan tek mal varlığını, Süt Beyazı isimli ineklerini satmaya karar vermiş. Oğluna ineği pazara götürüp satabileceği en iyi fiyata satmasını söylemiş. Delikanlı pazara giderken yolda tuhaf bir yaşlı adama rastlamış. Yaşlı adam ineğe bir göz atmış ve delikanlıya, “Bak çocuğum, bana bu ineği verirsen karşılığında sana çok değerli şeyler veririm,” demiş. Sonra cebinden beş fasulye tanesi çıkarmış.
“Fasulye tanesi mi?” demiş delikanlı tereddütle.”
“Ama bunlar sihirli,” demiş yaşlı adam. Adam öyle deyince bu iş delikanlının aklına yatmış ve fasulyeler karşılığında Süt Beyazı’nı yaşlı adama vererek yaptığı değiş tokuştan memnun, eve dönmüş. “Anne! Bak elimde ne var!” diye seslenip olanları anlatmış delikanlı eve dönünce. Ama annesi ona çok kızmış. Anlattıklarına da inanmamış.
Sabah olunca delikanlı gözlerine inanamamış. Yatak odasının penceresinden, dışarıda bir bitkinin hızla büyüdüğünü görmüş. Bu ne bir ağaç, ne de dev bir ayçiçeğiymiş; göğe doğru büyümüş sihirli bir sırık fasulyesiymiş. Delikanlı hemen pencereden sarkıp sihirli fasulyeye tutunmuş ve tırmanmaya başlamış.
Yarım saat sonra kendini, her şeyin normalden daha büyük olduğu garip bir ülkede bulmuş. Tarlaların ötesinde çok büyük bir ev varmış. Delikanlı evin yanına gidip kapıyı çalmış. Kapıyı bir kadın açmış.
“Yiyecek bir şeyiniz var mı?” diye sormuş delikanlı.
“Var,” demiş kadın. “Ama dev kocam gelince ortadan kaybolman gerek. Çünkü çocuklara hiç dayanamaz, onları hemen yer.”
Delikanlı tam bir şeyler yemek üzere sofraya otururken, dışarıdan birinin gür bir sesle şunları söylediğini duymuş:
“Fee-fi-fo-fum,
işte bir çocuk kokusu duydum.”
“Fırına saklan. Hemen!” demiş kadın delikanlıya. Sonra da kocasına, “Ne çocuğu hayatım, dün kediye verdiğim et parçalarının kokusunu aldın herhalde,” diye seslenmiş.
Yemekten sonra dev kese kese altınlarını saymaya başlamış. Kısa bir süre sonra altın saymaktan yorulup uykuya dalmış. Delikanlı saklandığı yerden çıkıp bir kese altın almış. Keseyi sihirli fasulyesinden aşağıya atmış, ardından fasulyenin sırığına tutuna tutuna aşağıya inmiş. Annesi artık şanslarının döndüğüne bir türlü inanamamış.
Ama birkaç ay sonra ellerindeki tüm altınlar bitmiş. Delikanlı tekrar sihirli fasulyesine tırmanarak devin yaşadığı ülkeye gitmiş. Devin karısı bu kez ona kuşkucu bir şekilde davranıyormuş.
“Geçen gelişinde bir kese altınımız kayboldu,” diye iğnelemiş onu. Ama yine de delikanlıyı içeri almış.
Çok geçmeden dev çıkagelmiş. “Fee-fi-fo-fum,” diye bir şarkı söylüyormuş. Bunu duyan delikanlı hemen yine fırına saklanmış.
“Ne çocuğu, hayatım,” demiş devin karısı. “Dün yediğin piliç haşlamanın kokusunu duydun herhalde. Sen etli böreğini yemene bak!”
Yemeğini bitirdikten sonra dev, karısına, “Bana tavuğumu getir.” demiş. Karısı hemen tavuğu getirmiş. “Yumurtla!” diye emretmiş dev ve delikanlının hayret dolu bakışları altında tavuk altın bir yumurta yumurtlamış. Tabii delikanlı tavuğu da alıp evine götürmüş.
Delikanlı ile annesi böylece zengin olmuşlar. Ama bir yıl sonra çocuk şansını bir kez daha denemeye karar vermiş ve tekrar sihirli fasulyesine tırmanmış. Bu sefer eve, devin karısına görünmeden girip, bir bakır tencerenin içine saklanmış. Dev girmiş içeri. “Fee-fi-fo-fum,” diye başlamış yine tekerlemesine.
“Eğer bu yine o lanet olası çocuksa, fırına bak hayatım, kesin oradadır,” demiş karısı.
Delikanlı orada değilmiş tabii ki.
“Buralarda bir yerde, eminim,” diye gürlemiş dev, ama karısıyla birlikte evin altını üstüne getirmelerine rağmen onu bulamamışlar. Bu sefer dev yemekten sonra altın bir harp çıkarmış ortaya. “Söyle!” diye emretmiş ve harp ninniler söyleyip onu uyutmuş. O an delikanlı bu harpı her şeyden çok istediğini anlamış. Horlamakta olan devin dizine tırmanmış, masaya atlamış ve harpı kapmış. “İmdat!” diye bağırmış harp. Delikanlı, sırtında harp, masadan aşağıya atlamış. Dev peşine takılmış. Delikanlı sihirli fasulyesini yarıladığında harp, “İmdat!” diye bağırmış yine. Dev delikanlının peşinden sırık fasulyesine atlamış. Delikanlı aşağıya ulaşınca, “Anne! Çabuk bir balta getir,” diye bağırmış. İkisi birlikte sihirli fasulyeyi baltayla kesmeye başlamışlar. Bir süre sonra sihirli fasulyeyle birlikte dev de yere düşmüş ve anında ölmüş. “Ohh!” demiş çocuk. “Kurtulduk!”

O günden sora delikanlıyla annesi zenginler gibi yaşamışlar. Onlar söyledikçe tavuk altın yumurta yumurtluyormuş. İnsanlar altın harpı dinlemek için onlara para ödüyorlarmış. Delikanlının güzel bir prensesle evlendiği de söyleniyor. Kim bilir, belki de gerçekten evlenmiştir.

Taş Devri Oyunu

2007-04-10T16:26:00.000+03:00

İşte size eğlenceli bir oyun.

Oyuna başlamak için resmin üzerine tıklayınız.

İyi eğlenceler...

Uçurtma

2007-04-10T16:14:00.000+03:00

Küçük çocuk, bahar gelince, en çok uçurtma uçuran ağabeylerin peşine takılmayı severdi. Onlarla yaylaya gider, uçurtmaların havaya yükselmesine, sallanarak ipinden kurtulmaya çalışmasına bakardı özlemle... Bazen, uçurtma rüzgarın etkisi ile bir sağa bir sola kıvrıldığında, ipini koyvermek, uçurtmaya özgürlüğüne kavuşturmak geçerdi içinden. Uçurtmanın rüzgarla şişen göğsünü kullanarak yükselmesine, uzaklara, erişilmeyecek yüksekliklere çıkmasına şaşkınlıkla bakar, çoğu kez onun gibi özgürce uçmak isterdi. Büyük çoçukların denetimindeki uzun ipi, sıkıca kavrayıp, bir kaç kulaç çektikten sonra, birden bırakmak çok hoşuna giderdi. Bunu yapabilmek için kara gözlerini açıp, uslu uslu oturur, kendisine fırsat verilmesini beklerdi sessizce... Bazen çömeldiği yerden doğrulur, uçurtma uçuran çocuğun yanına değin yaklaşır, farkında olmadan, alçak sesle uçurtmanın ipinden tutmak istediğini söylerdi. Eğer izin verirlerse gözleri ışıldar, taşkınlık yapmadan küçük elini uzatıp uçurtmanın gergin ipinden tutar, kendine doğru biraz çektikten sonra, bırakırdı yavaşça. Uçurtmanın ve ipin ağırlığını elinde hissetmek, gücü yettiğince çekmek, biraz olsun uçurtmanın özgür uçuşunu yönlendirmek ne kadar güzel gelirdi kendisine. Sonra teşekkür eder ve yerine dönüp, çömelerek izlerdi bu uçuşu. İki eli yanaklarında, gökyüzünün derinliklerindeki uçurtmaya bakardı sonsuza değin. Ona göre uçurtma, bir kartal kadar mağrur ve alımlı süzülürdü açık mavi gökyüzünde. Sanki göklerin tek hakimiydi. Yukarıdan bakardı, aşağıdakileri küçümseyerek. Onun bildiği; Altıgen çıtalara gerilmiş, renkli kağıtla kaplanmış, püskül gibi uzun kuyruğu olan uçurtmaydılar. Pek çoğu kendi boyundan bile büyüktü. İlk uçuşta ağabeylere yardım etmek için kuyruğundan tutuğu bile olurdu. Boyu küçük olduğudan uçutmanın başından tutturmazlardı. Zaten hiç istemedi de. Belki beceremez kendisine kızarlar, bir daha "Uçuşu hiç seyrettirmezler" diye korktuğundan böyle bir istekte de bulunmadı. Diğer küçük çoçuklar gibi kısa bir ipe bağlı şeytan uçurtması uçurmaktan hiç hoşlanmazdı. O büyük uçurtmaları seviyordu. Kısacık bir iple uçtuğu bile belli olmayan, koşan çocuğun arkasında dönüp duran kağıt parçasına, hep küçümseyerek bakmıştı. "Olacaksa kocaman uçurtmam olsun, böylesi olmasa da olur" derdi kendi kendine... Belki "Çok küçüksün" der diye babasından bile bir uçurtma istemedi. Ama hep özlemini çekti, kocaman bir uçurtmanın.

Bazen rüya görür. Uçurtması ile mavi göklerde gezerdi. Uçurtmanın nereye gideceğini ipini çekerek belirlerdi. Uçurtma çok yükselince, korkarak gözlerini açardı. Rüya olduğunu anlayıp yatağında oturur, gözlerini küçük ellerinin tersi ile oğuşturduktan sonra tekrar sırtını dönüp uyurdu. Hep rüyasına kaldığı yerden sürdürmek ister, ama bir türlü beceremezdi. Uçurtma mevsimi birkaç ay sürdüğünden, başka oyunlara dalar, unuturdu tutkusunu.

Bir gün, bir büyük çocuk aniden çıkan rüzgarda, uçurtma uçurmak istedi. Bir kağıt parçasını katladı, düzgün bir kare elde etti. Kağıdın kalan kısmını incecik uzun parçalara böldü ve bir şeytan uçurtması yaptı. Beyaz makara ipliğini bağladı uçurtmaya ve yaylaya yöneldi. Onu dikkatle izleyen küçük, biraz da meraktan, koşar adım, diğer çocuklarla beraber yaylanın patika yoluna düştü. Biraz sonra hep birlikte tepeye vardılar. Büyük çocuk, şeytan uçurtmasını, rüzgara karşı şöyle bir salladı, biraz sonra kağıt parçası aynı büyük uçurtmalar gibi salınarak yükselmeye başladı. Küçük, çok şaşırmıştı. Ağabey, hiç koşmadan yükseltmişti şeytan uçurtmasını. Birden aklına geldi. Çok dikkatli izlemişti ağabeyi. Aynısını kendi de yapabilirdi. O da artık diğer çocuklar gibi kendi uçurtmasını uçurabilirdi... Uçurtmayı biraz izledikten sonra eve dönmesi gerektiğini, annesinin merak edeceğini ileri sürerek diğer çocuklardan ayrıldı. Koşar adımlarla, patikadan aşağıya, evlerine doğru yürüdü. Apartmanın merdivenlerini ikişer ikişer çıktı. Zili çaldığında soluk soluğa kapının açılmasını bekledi. Heyecandan kalbi duracaktı nerdeyse. Kapı açılınca annesine hiç bir şey söylemeden, evin içine bir ok gibi girdi. Ayakkabılarının birini bir yöne, diğerini başka bir yöne fırlatırken, çıplak ayaklarla odasına doğru koştu. Çantasından en büyük defteri çıkarıp, masa üzerine koydu. Çantasını kapattı. Hemen masanın başına oturdu. Defterin orta sayfasını özenle çıkarttı. Yırtılmamasına dikkat ediyordu. Sayfayı çapraz olarak ikiye katladı, düzgün bir kare elde etti. Fazlalığı kesti bir solukta. Bu işleri yaparken hiç konuşmuyor, hatta soluk bile almıyordu. Kareyi elde edince, zafer kazanmış bir savaşçı gibi baktı sayfaya. Birkaç saat önce öğrendiği biçimde katladı kağıdı. Artan kağıttan kuyruk yaparken küçük elleri titriyordu. Kuyruğu sıkıca bükerek kağıt parçasına tutturdu. Sonra, çekinerek annesinden bir makara iplik istedi. Annesi kırmadı onu, "Kaybetmeden geri getir" deyince "Kaybetmem" dedi sevinçle ve hızla evden çıktı. Bir elinde kağıttan yaptığı uçurtma, diğerinde sıkıca tutuğu makarayla koşuyordu. Yaylaya vardığında diğer çocuklar gitmiş, çevrede yaşıtı birkaç küçük çocuk kalmıştı. Buna çok sevindi. Başarılı olamazsa büyükler görmemiş olacaktı. İpi özenle bağladı uçurtmasına. Rüzgarın hangi yönden geldiğine baktı. Birkaç metre boşalttı makarayı ve koşmaya başladı küçük adımlarıyla. Arada, dönüp bakıyordu "Uçurtma yükseliyor mu?" diye. Birden uçurtmanın birkaç adam boyu yükseldiğini fark etti, yavaşladı, ipi salmak için marakayı elinden yere yuvarladı. Döndüp baktı; Yükselen uçurtmasına, mutluluk içinde. Artık onun da bir uçurtması vardı. Hem de kendi yaptığı. Çok yükseklere çıkmazsa bile kendince yeterli yüksekliğe çıkmış, ağır ağır dalgalanarak uçan bir uçurtma. "Bundan sonraki denemede daha uzun ip istemeliyim annemden" diye düşündü uçurtmasına bakarken.

O gece mutluluk içinde uyudu. Hiç korkmadı. Rüya da görmedi.

Eşeğe Neden Ters Binmiş

2007-04-10T13:44:00.000+03:00

Bir gün Hoca, eşeğine binerek , arkasına takılan bir kısım insanlarla birlikte, camiden eve dönerken birdenbire durur, hayvandan iner ve yüzü insanlara dönük olarak eşeğe ters biner, yani semere ters oturur. Bunu görenler yaptığı hareketin nedenini sorarlar. Hoca şöyle der:
-Düşündüm taşındım, eşeğime böyle binmeye karar verdim çünkü saygısızlığı hiç sevmem. Siz önüme düşseniz, arkanızı bana dönmüş olacaksınız; usulsüzlük saygısızlık olur. Ben önde gitsem, size arkamı çevirmiş olacağım ki bu da doğru değildir. Böyle ters bindiğim zaman ise hem ben önünüzden giderim, siz de ardımdan gelmiş olursunuz; hem de karşı karşıya bulunuruz!

Tekerlemeler

2007-04-10T05:12:00.000+03:00

Ayı beni korkuttu Kulağını sarkıttı
Elma verdim yemedi
Sakız verdim
çiğnedi
Hap hup kırmızı turp

Bir, iki, üç
Söylemesi çok güç
Sana verdim bir elma
Adını koydum Fatma
Hop, hop, hop
Bir büyük altı top
Ağzım minnacık
Burnum hokkacık
Yanaklarım elmacık
Gözlerim boncuk
Benim adım çocuk

Ay dede, ay dede
Evin barkın nerede?
İnce belde
İnce belin neresinde?
İki dağın arasında
Keklik getir, yağa batır
Sen yiyemezsen
Bana getir ay dede

Bir, iki, üç
Yolda oyun güç
Üç, iki, bir
Haydi eve gir
Bir, iki, üç
Ebelik pek güç
4 koca teker
5 dibe çöker
6 ne güzel
7’de dur
8’de vur
9’da atla
10’da tepe takla
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
Evimize dön
Komşunun bahçesindeki
Güllere kon

Kardan adam, kardan adam
Senden korkmaz benim babam
Süpürgen var süpürmezsin
Etrafını hiç görmezsin
Ağzın burnun kızarmış
Sanki pek çok soğuk varmış
Haydi haydi yürüsene
Hah hah hah
Diye gülsene
Ah ne süslü bebek
Üstü mavi al benek
Aman tutsam şunu ben
Hemen uçup gitmeden

Eveleme develeme
Devekuşu kovalama
Kovalarsan yaralama
Şekerleme çikolata
Şundan bundan
Kedi düştü damdan
Çıt pıt
Nerden geldin
Oradan çık
Kız saçların kıvırcık
Sana dedim sen çık

Filistinli çocuğun mektubu

2007-04-09T03:15:00.000+03:00

Bağışlayın beni!
Kenarlarında renkli çiçekler olan mektup kağıtlarına yazmak isterdim.
Kelebek kanatları boyamayı,
Kuşların ötüşünü dinlemeyi,
Hatta uçurtma uçurmayı da öğrenebilirdim.
Bağışlayın beni.
Top ateşleri, bomba gürültüleri arasında doğdum ben.

Yaşım 13.
Ninniler yerine, makinelilerin takırtılarıyla büyüdüm.
Renklerden ilk önce, kan kırmızısını tanıdım.
Çiçeklerden önce, ölülerin arasında dolandım.
Hiç saklambaç oynayamadım kelebeklerle.
Üç yaşımdayken, en büyük abimi, sekizimdeyken, ortancayı kaybettim.
Babamı ellerini bağlayarak götürdüklerinde dokuzundaydım.
Gömdüğümüzde onumda.
Ablam 15 inde terk etti evi.
15 inde kızlar okula gider.
17sinde dantel örer.
Çeyiz sandığı düzer.
Bizim burada 15 inde kızlar savaşa gider.
Seçme hakkı tanımaz zorbalar bir genç kız olsan bile sana.
Ya evinde oturup ölümü bekleyeceksin.
Ha bugün, ha yarın diye diye yaşarken öleceksin. Ya dar30;
Ölümlerin ateşinden sesleniyorum size duyuyor musunuz?
Filistinliyim ben anlıyor musunuz?

***

Ama yine de yaşıyorum işte.
Çünkü kanlı topraklarda büyürken yaşamayı
Çiçek boyamayı değilse de, mezar taşlarında çiçek büyütmeyi
Kelebek kovalamayı değil ama, tüfek tutmayı öğrendik.
Sokak aralarında mermi kovanlarından oyuncak yaptık.
Patlamamış el bombaları topladık.
Mayınların üstünde sek sek oynadık.
Bu kadar nefret, bu kadar acı arasında yaşamayı,
Karanlıklar arasından güneşe bakmayı becerdik.
Onun için kocaman ve karadır gözlerimiz.
Onun için hâlâ sımsıcaktır, düşmana taş atarken nasırlaşan minik ellerimiz.
Evimizi yıktılar dün.
Bir baştan bir başa mahallemizi yaktılar.
Mermi kovanlarıyla misket oynarken biz, üzerimize bombalar attılar.
Üç arkadaşım can verdi.
Üç küçük çocuk.
Bağışlayın beni, kurtaramadım!
Sarkmıştı omzumdan aşağı kanlı kolum, uzatamadım.
Elim düştü yere, kolum çaresiz
Kanlarımız karıştı birbirine, arkadaşlarım sessiz.
İşte orada kankardeş olduk biz.
Gözlerim karardı önce.
Başım döndü.
Ama uyumak istemiyorum.
Uyursam arkadaşlarım bu dünyadan göçer diye korkuyorum.
Bağışlayın beni!
Tutamadım kendimi.
Yapıştırmadım alnıma, açık dursunlar diye gözbebeklerimi.
Kaybettim kan kardeşlerimi.

Yaşım 13.
Burada çocuklar çocuk olmaz.
Bebeler bile yaşamak için beşikten siper yapar.
Çünkü İsrail denilen zorbanın
Amerikan bombaları, beşiklere bile mezar kazar.
Ölümlerin içinden büyüyorum.
Minicik yüreğimle, ateşlerin arasından, öfkeyle geliyorum.
Dudaklarımdan dökülen özgürlük türkülerini duyuyor musunuz?
Filistinliyim ben anlıyor musunuz?

~*~ CimCime's ~*~

Yeni Yıla Giriyoruz (İlhan İrem)

Caillou Hayvanlarla Tanışıyor (Türkçe)

2010, KARDEŞİM VE BEN...

HOŞGELDİN 2010...

KEDİ YAKALAMACA

KURBAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

Çim Adam

29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMI

ŞİMDİ OKULLU OLDUM...

MUTLU BAYRAMLAR...

KARDEŞİM VE BEN...

ABLA OLDUM...!!! :)

BUGÜN İLK KARNEMİ ALDIM

RAPUNZEL

CANIM ANNEME...

23 NİSAN RESİMLERİM...

"ATATÜRK MÜZESİ"NDEYİZ...

OKULDA YENİ YILI KUTLADIK

YERLİ MALI HAFTASINI KUTLADIK

KURBAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN...

24 Kasım Öğretmenler Günü

20 KASIM DÜNYA ÇOCUK HAKLARI GÜNÜ

BUNLARI BİLİYOR MUSUNUZ??

Kurt ve 7 Küçük Oğlak

RAMAZAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN...

ŞİMDİ OKULLU OLDUK... ;)

İŞTE TATİL RESİMLERİM

EVE DÖNDÜÜÜÜMM.... :))

TATİLE GİDİYORUZ...

YUMURTA OYUNU

OYUNCAK FABRİKASI

DONDURMACI GELDİİİİİİİ !!!

BİR TANECİK ANNEME...

KUZENİMİN DOĞUMGÜNÜNDEN...

23 NİSAN MİLLÎ EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI

YAŞASIN BAHAR...

FARELİ KÖYÜN KAVALCISI

SAĞLIKLI OLMAK İÇİN NELER YAPMALIYIZ??

HARİKA PAZAR... :)

♪ ILONA MITRECEY-"Un Monde Parfait" ♪

DOĞUMGÜNÜMDEN...

BEBEK BAKIYORUZ...

♪♪♪♪ MIKA - Lollipop ♪♪♪♪

CİRCLO

YILBAŞI AKŞAMINDAN...

HERKESE MUTLU YILLAR !!

KURBAN BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

"GECE BAHÇESİ"

ÖĞRETMENLER GÜNÜ

PEMBE PANTER

BUGÜN 10 KASIM

KARDEŞ KUĞULAR

HAFTA SONUM BÖYLE GEÇTİ...

TETRİSS...

GARFİELD

Fotoğraf Sobesiii :)

30 AĞUSTOS

Rapçi Atlar...

BALYOZ OYUNU

Herkese Merhaba...

PUZZLE YAPALIM

Tatilim Nasıl Geçti...

El Arabası Yapıyoruz

Orda Bir Köy Var Uzakta...

Kukla Balon

Sobe Oyunu

Haydi Boyama Yapalım

KİTAP EN İYİ DOSTUMUZDUR

Haritada İllerin Yerini Bulabilir Misin??

CANIM ANNEME...

Sevimli Oda

İki Güzel Gün...

Üç Kafadar Kedi

Bayram Anım

BİZİM BAYRAMIMIZ

Muppet Show " Mana mana"

Farkı Bulun...

Ben de sobelendim :)

Cbox açıldı...

~~ CimCime's ~~